Friedrich Bidder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Friedrich Bidder

Georg Friedrich Karl Heinrich Bidder (ur. 9 listopada 1810 w Gut Laudoh, zm. 22 sierpnia 1894 w Dorpacie) – niemiecki fizjolog i anatom.

Tytuł doktora medycyny otrzymał na Uniwersytecie w Dorpacie w 1834. W 1842 roku otrzymał katedrę anatomii na Uniwersytecie w Dorpacie, a od 1843 roku wykładał także fizjologię. Był członkiem korespondentem (1857) i członkiem honorowym (1884) Petersburskiej Akademii Nauk.

Bidder prowadził badania nad odżywianiem i czynnością żołądka. Między 1847 i 1852 razem z Carlem Ernstem Heinrichem Schmidtem prowadził badania nad fizjologicznymi i chemicznymi mechanizmami trawienia. Wspólnie z Alfredem Wilhelmem Volkmannem badał układ nerwowy współczulny, a we współpracy z Karlem Wilhelmem von Kupfferem zajmował się badaniami nad rdzeniem kręgowym. Nazwisko Biddera upamiętniają eponimy anatomiczne: zwoje Biddera to zwoje nerwowe znajdujące się w dolnej części przegrody przedsionka serca; narządy Biddera to narządy występujące przy gonadach samców i samic ropuch.

Synami Friedricha Biddera byli Ernst Friedrich Bidder (1839-), ginekolog, i Alfred Bidder (1844-), również lekarz.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • De graviditatis vi medicatrice (1834) PDF
  • Beiträge zur Kenntniss der Wirkungen des Nervus laryngeus superior (1865) PDF
  • Beobachtung doppelsinniger Leitung im N. lingualis nach Vereinigung desselben mit dem N. hypoglossus (1865) PDF
  • Erfolge von Nervendurchschneidung an einem Frosch (1865) PDF
  • Zur näheren Kenntniss des Froschherzens und seiner Nerven (1866) PDF
  • Blicke auf die Geschichte und den gegenwärtigen Zustand des Dorpater Hülfsvereins (1872) PDF
  • Das Fischleben in unseren Gewässern (1878) PDF

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • FC. Bing. Frederich Bidder (1810-1894) and Carl Schmidt (1822-94)--a biographical sketch.. „J Nutr”. 103 (5), s. 637-48, May 1973. PMID 4575658.  PDF
  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien 1901, ss. 165-167. [1]