Friedrich Kittler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Friedrich Adolf Kittler, (ur. 12 czerwca 1943 w Rochlitz, zm. 18 października 2011 w Berlinie) – był niemieckim historykiem literatury i teoretykiem mediów. Jego prace dotyczą mediów, technologii i wojska. Nazywany Foucaultem, Derridą i Barrettem mediów.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina Kittlera uciekła ze wschodnich do zachodnich Niemiec w 1958 roku. Po maturze w gimnazjum w Lahr, w Schwarzwaldzie. Studiował we Fryburgu Bryzgowijskim germanistykę, romanistykę i filozofię. W trakcie studiów czytał prace francuskich poststrukturalistów i Jacquesa Lacana. W 1976 obronił doktorat na temat poezji Konrada Ferdinanda Meiera. Jego habilitacja " Aufschreibesysteme 1800-1900" wymagała zwiększenia grupy recenzentów z trzech do trzynastu. Pierwszy rozdział powstał pod wpływem marihuany.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Kittler łączył literaturoznawstwo ze znajomością technologii oraz jej matematycznych i fizycznych podstaw. Uważał, że człowiek jest nośnikiem gadżetów i instrumentów przetwarzania informacji. Człowiek nie jest panem technologii, lecz jej pionkiem. Dzięki komputeryzacji natura może spojrzeć we własne oczy. Wynalazki są produktami wojny, która sama nie jest wojną między narodami a pojedynkiem technologii. Wynalazki są odpowiedziami na inne wynalazki, a nie produktami ludzi. Wraz z rozwojem druku (Druckerpresse) pozycja indyjsko-arabskiej matematyki drastycznie straciła na znaczeniu; maszyna do pisania, będąca hybrydą alfabetycznych kombinacji i technicznych algorytmów, znalazła swój wkład w piśmiennictwie użytkowym (alltägliche). Wraz z rozwojem technologii (komputer) kodowanie stało się uniwersalne - podczas kodowania maszynowego i programowania software'u nikt już nie zwraca uwagi czy wprowadzać znaki, czy też rozkazuje je wprowadzić.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Unsterbliche. Nachrufe, Erinnerungen, Geistergespräche. Wilhelm Fink Verlag, Paderborn, 2004.
  • Zwischen Rauschen und Offenbarung. Zur Kultur- und Mediengeschichte der Stimme (as publisher). Akademie Verlag, Berlin 2002.
  • Optische Medien. Merve: Berlin; 2001: Vom Griechenland. Merve: Berlin 2002.
  • Nietzsche -- Politik des Eigennamens: wie man abschafft, wovon man spricht (z Derridą). Berlin 2000:.
  • Eine Kulturgeschichte der Kulturwissenschaft. München 2000.
  • Hebbels Einbildungskraft -- die dunkle Natur. Frankfurt, New York, Vienna 1999.
  • Zur Theoriegeschichte von Information Warfare; 1998.
  • Hardware das unbekannte Wesen 1998.
  • Literature, Media, Information Systems: Essays (published by John Johnston). Amsterdam 1997.
  • Draculas Vermächtnis: Technische Schriften. Leipzig1993: Reclam; Essays zu den "Effekten der Sprengung des Schriftmonopols", zu den Analogmedien Schallplatte, Film und Radio sowie "technische Schriften, die numerisch oder algebraisch verfasst sind".
  • Dichter -- Mutter -- Kind. Munich 1991.
  • Die Nacht der Substanz. Bern 1990.
  • Grammophon Film Typewriter. Berlin 1986: Brinkmann & Bose; (wydanie angielskie:Gramophone Film Typewriter, Stanford 1999; po polsku ukazało się tłumaczenie wstępu z tej książki: Gramofon, film, maszyna do pisania, przeł. E. Klekot, “Kultura Popularna” 2010 nr 3-4).
  • Aufschreibesysteme 1800-1900. Fink: Munich 1985; (wydanie angielskie: Discourse Networks 1800 / 1900, Stanford 1990);
  • Dichtung als Sozialisationsspiel. Studien zu Goethe und Gottfried Keller (z Gerhardem Kaiserem). Göttingen 1979
  • Der Traum und die Rede. Eine Analyse der Kommunikationssituation Conrad Ferdinand Meyers. Bern-Munich 1977.