Friedrich Theodor von Merckel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Friedrich Theodor von Merckel
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1775
Flag of the Kingdom of Prussia (1750-1801).svg Wrocław
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1846
Flag of the Kingdom of Prussia (1803-1892).svg Warta Bolesławiecka
Nadprezydent prowincji śląskiej
Okres urzędowania od 1816
do 1820
Następca Moritz Haubold von Schönberg
Nadprezydent prowincji śląskiej
Okres urzędowania od 1825
do 1845
Poprzednik Ludwig Friedrich Viktor Hans von Bülow
Następca Wilhelm Felix Heinrich Magnus von Wedell

Friedrich Theodor von Merckel (od 1828 von Merckel) ((ur. 4 listopada 1775 we Wrocławiu; zm. 10 kwietnia 1846 w Warcie Bolesławieckiej) - pruski polityk, pierwszy i czwarty nadprezydent prowincji śląskiej w latach 1816-1820 i 1825-1845[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1775 roku we Wrocławiu. Wywodził się ze starej turyngeńskiej rodziny szlacheckiej. Jej protoplastą był żyjący w XIV wieku był Matthes Merkir (Merker) (zm. 1405/1408), który został członkiem rady miejskiej Schmalkalden. Jego bratankiem był słynny pisarz Wilhelm von Merckel (1803-1861). Po ukończeniu studiów z zakresu prawa i administracji na Uniwersytecie w Halle pracował jako prawnik w dobrach ziemskich Althannów w hrabstwie kłodzkim, a następnie od 1798 roku jako notariusz, a rok później asesor w rodzinnym Wrocławiu. W 1800 roku objął posadę we wrocławskiej policji[2].

21 maja 1801 roku poślubił we Wrocławiu Karolinę Willers[3]. W latach 1804-1808 wchodził w skład wrocławskiej kamery wojny i domen, a następnie od 1808/1809 do 1813 roku był wiceprezydentem prowincji śląskiej[4].

Nadprezydent Śląska[edytuj | edytuj kod]

Z nominacji królewskiej został powołany w 1816 roku na funkcję nadprezydenta prowincji śląskiej, którą sprawował z przerwą do 16 maja 1845 roku, kiedy to został z niej zwolniony na skutek choroby. Było to związane z przeprowadzoną na Prusach reformą administracyjną. Von Merckel zajął się organizacją nowo powstałego nadprezydium we Wrocławiu, które miało nadzorować działalność trzech rejencji (wrocławskiej, dzierżoniowskiej o legnickiej)[5]. Za jego rządów miał miejsce rozwój transportu na Śląsku, spowodowany uruchomieniem żeglugi parowej na Odrze (1837) oraz budową pierwszej linii kolejowej z Oławy do Wrocławia, którą otwarto w 1842 roku[6]. Negatywnym echem w Europie odbiło się powstanie tkaczy śląskich mające miejsce w 1844 roku, stanowiące w dalszej perspektywie preludium dla wielkich wstrząsów społecznych, które targnęły niemal cały kontynent w latach 1848-1849[7].

W uznaniu za swoje zasługi został mianowany 10 kwietnia 1828 roku tajnym radcą pruskim, a jego rodzina włączona w poczet pruskiej szlachty. Zmarł w 1846 roku w swojej posiadłości w Warcie Bolesławieckiej[8].

Przypisy

  1. Geschichte Schlesiens, pod red. L. Petryego, J. J. Menzelta t. 3, Sigmaringen 1999, s. 48.
  2. K. Wippermann, Merckel, Friedrich Theodor von, [w:] "Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)", t. 21, Leipzig 1885, s. 406.
  3. Die Eheschließungen in den Schlesischen Provinzialblättern, pod red. U. Kambach, Neustadt (Aisch) 1994, s. 142.
  4. K. Fuchs, Merckel, Friedrich Theodor v., [w:] "Neue Deutsche Biographie (NDB)", t. 17, Berlin 1994, s. 122–124.
  5. A. i A.Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001, s. 179.
  6. A. i A. Galasowie, op. cit., s. 184 i 185.
  7. A. i A. Galasowie, op. cit., s. 188.
  8. K. Fuchs, op. cit., s. 122 i 124.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Die preußischen Oberpräsidenten 1815 - 1945, pod red. Klausa Schwabe, Boppard am Rhein 1985.
  • Encyklopedia Wrocławia, pod red. Jana Harasimowicza, Wrocław 2001.
  • Historia Śląska, pod red. Marka Czaplińskiego, Wrocław 2002.