Fritz ter Meer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fritz ter Meer

Fritz ter Meer (spotykana pisownia nazwiska: Termeer, TerMeer) (ur. 4 czerwca 1884 roku w Uerdingen, zm. 27 października 1967 w Leverkusen) – niemiecki naukowiec, przedsiębiorca i zbrodniarz wojenny.

Podczas II wojny światowej pracował dla koncernu farmaceutycznego (IG Farben) w Niemczech, testując nowe preparaty na więźniach w obozach Auschwitz-Birkenau.

W 1939 roku w październiku wraz z prof.Otto Ambroso jako członkowie rady technicznej I.G. oraz z dr.Heinrichem Hörleinem[1][2] dyrektorem zakładu firmy Bayer w Elberfeld zostali wezwani do Wojskowego Urzędu Uzbrojenia w celu omówienia produkcji gazów trujących m.in.próby z iperytem. Wermacht reprezentowali pułkownik Schmidt wydział obrony przeciwgazowej, Zahn radca ministerialny w Urzędzie Uzbrojenia, szef wydziału produkcji materiałów wybuchowych oraz Hans Jürgen von der Linde[3].

Został skazany w Norymberdze na 7 lat, wyszedł po 2 latach , dzięki Rockefellerom i zaraz potem został prezesem firmy Bayer.

  • Członek zarządu IG Farben Komitetu Wykonawczego 1926-1945, członek komisji roboczych i komitetów technicznych, kierownik sekcji II.
  • 1943 - Główny Pełnomocnik Niemieckiej Rzeszy we Włoszech odpowiedzialny za zbrojenia i produkcję militarną, zbudowanie fabryki IG Farben w obozie Auschwitz i testy na więźniach.
  • 1948 - uznany za winnego "grabieży" i "zniewolenia" i skazany na siedem lat aresztu. Został zwolniony w 1950.
  • 1956-1964 - prezes zarządu Bayer, przewodniczący rady nadzorczej Theodor Goldschmidt AG, zastępca przewodniczącego rady nadzorczej Commerzbank, Stowarzyszenia Bank AG, członek zarządu w Waggonfabrik Uerdingen, Duesseldorfer waggonfabrik AG, Bankverein Westdeutschland AG oraz Zjednoczonych Przedsiębiorstw Przemysłowych AG (VIAG).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]