Front Obrony Ludności Lewantu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Front Obrony Ludności Lewantu
Dżabhat an-Nusra
Flaga używana przez dżihadystów
Flaga używana przez dżihadystów
Państwo Syria
Data utworzenia grudzień 2011
Najwyższe dowództwa
Wojskowe Al-Ka’ida

Front Obrony Ludności Lewantu (Dżabhat an-Nusra) – paramilitarna grupa zbrojna islamistów będąca siatką Al-Kaidy w Syrii, powstała podczas tamtejszej wojny domowej pod koniec 2011. Ugrupowanie poparło syryjską opozycję, nawoływało do obalenia rządu Baszszara al-Asada oraz włączyło się w walkę przeciwko syryjskiemu reżimowi przeprowadzając serię zamachów terrorystycznych, ściągając sunnickich mudżahedinów do Syrii i wysyłając ich na front. Liderem Frontu Obrony jest Abu Muhammad al-Golani.

Rola dżihadystów w Syrii wzrosła kiedy w grudniu 2011 amerykańscy żołnierze po ośmiu latach wycofali się z sąsiedniego Iraku. Wówczas do Syrii przez wschodnią granicę zaczęli przenikać islamiści, którzy wykorzystali chaos w kraju, poparli sunnicką opozycję, dążąc do ustanowienia w Syrii kalifatu. Z tego też powodu Stany Zjednoczone sceptycznie nastawione były do dozbrajania powstańców, gdyż wysoce prawdopodobnie było, że broń trafiała by w ręce terrorystów[1].

W czerwcu 2013 dokonała się fuzja między Frontem Obrony, a Islamskim Państwem w Iraku. Al-Golani i lider Islamskiego Państwa w Iraku Abu Bakr al-Bagdadi ogłosili fuzję ugrupowań, ogłaszając powstanie Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie. Jednak w liście otwartym z 9 czerwca 2013 lider Al-Kaidy Ajman az-Zawahiri nazwał tą decyzję błędem i ją anulował[2]. Al-Bagdadi nie podporządkował się decyzji az-Zawahiriego i 15 czerwca 2013 ogłosił, iż oba podmioty będą działać jako jedna organizacja pod nazwą Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie[3].

Działalność w Syrii[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zamach w Syrii miał miał miejsce 23 grudnia 2011. W wyniku wybuchu samochodu pułapki w Damaszku zginęły 44 osoby, a 166 zostało rannych. Za zamachem stali sunniccy islamiści z Frontu Obrony Ludności Lewantu. Z kolei strona rządowa oskarżyła o przeprowadzenie zamachu powstańców, natomiast rebelianci oskarżyli rząd, by odciąć się od terrorystów Drugi zamach miał miejsce także w stolicy i wydarzył się 6 stycznia 2012. Celem ataku w którym zginęło 25 osób, a 46 odniosło rany, był autobus przewożący policjantów[4].

23 stycznia 2012 Front Obrony Ludności Lewantu wydał oświadczenie za pośrednictwem serwisu YouTube w którym poinformowano ustanowienie grupy islamistycznej i przyznanie się do przeprowadzenia zamachów bombowych. Front ogłosił włączenie się do wojny w celu obrony mieszkańców Syrii, uciskanym przez siły reżimowe i milicje prorządowym oraz walkę w imieniu Allaha[5].

10 lutego 2012 doszło do potężnej podwójnej eksplozji samochodu-pułapki w mieście Aleppo. Zginęło 28 osób, a 175 odniosło obrażenia – zarówno cywile jak i funkcjonariusze sił bezpieczeństwa. Do zamachu doszło w pobliżu budynku wojskowego i siedziby sił bezpieczeństwa[6]. Trzeci zamach w Damaszku terroryści przeprowadzili 17 marca 2012. W wyniku podwójnej eksplozji samochodów-pułapek w pobliżu siedziby wywiadu oraz głównej siedziby policji zginęło 27 osób, a 140 odniosło rany. W wyniku działalności terrorystów w Syrii zginęło ponad 120 osób[7].

27 kwietnia 2012 w Damaszku doszło do zamachu samobójczego w wyniku, którego zginęło 11 osób. Eksplozja nastąpiła w pobliżu jednego z meczetów w centrum miasta, gdy wierni opuszczali świątynię po piątkowych modłach. 30 kwietnia 2012 do zamachów bombowych doszło w Idlib oraz Damaszku. W pierwszych z tych miast atak wymierzony był w pobliżu kwatery głównej służb wywiadowczych sił powietrznych w wyniku czego zginęło ponad 20 osób. Z kolei w stolicy eksplodowały ładunki wybuchowe, umieszczone w samochodzie, jednak nie było informacji o ofiarach[8].

Do największego zamachu w wykonaniu Frontu Obrony Ludności Lewantu doszło 10 maja 2012. Atak miał miejsce w Damaszku, gdzie eksplodowały dwa samochody-pułapki. Potężna eksplozja, która wydarzyła się w godzinach porannego szczytu spowodowała 55 ofiar, natomiast 372 ludzi zostało rannych. Terroryści ogłosili w oświadczeniu, że dokonali zamachu w odpowiedzi na ataki sił prezydenta Baszara al-Assada na zbuntowane wobec niego miasta[9].

29 maja 2012 w czasie walk w Dajr az-Zaur doszło do egzekucji 13 mężczyzn[10]. Odpowiedzialność za rozstrzelanie pracowników firmy elektrycznej, którzy protestowali przeciwko masakrze w Huli, przeprowadzonej przez milicje prorządową szabiha, wziął na siebie Front Obrony Ludności Lewantu Dzień później ciężkie walk wybuchły w Dajr az-Zaur, w w czasie m.in. których rozstrzelano 13 mężczyzn Odpowiedzialność za egzekucję wzięli na siebie islamiści z ugrupowania Front Obrony Ludności Lewantu[11].

27 czerwca 2012 bojownicy Frontu zaatakowali w okolicach stolicy Syrii siedzibę prorządowej stacji Al-Ikhbarija TV. W wyniku wybuchu ładunków wybuchowych zginęło siedem osób, a studio nagrań zostało zniszczone[12]. 3 sierpnia 2012 terroryści ogłosili, iż przeprowadzili egzekucję Mohammeda al-Saeeda, prezentera telewizyjnego porwanego w 19 lipca 2012[13].

3 października 2012 na głównym placu w centrum miasta Aleppo - Sadala al-Dżabiri, doszło do czterech eksplozji samochodów-pułapek, a piąta nastąpiła kilkaset metrów dalej, w pobliżu bramy do starego miasta. W zamachach bombowych zginęło 40 osób, a 90 zostało rannych. W następstwie wybuchu zniszczona została część fasady hotelowej. Zwaliły się również dwie kondygnacje kawiarni. Po tym wydarzeniu mieście zamknięto wszystkie budynki rządowe[14]. Do przeprowadzenia zamachu przyznała się Rada Rewolucyjna Aleppo działająca niezależnie od Wolnej Armii Syrii i Front Obrony Ludności Lewantu. Strona rządowa dodała, iż udaremniła kolejne zamachy, zabijając dwóch terrorystów mających na sobie pasy z ładunkami wybuchowymi[15].

8 października 2012 w siedzibie wywiadu wojsk lotniczych na przedmieściu Damaszku doszło do podwójnego zamachu samobójczego do którego przyznał się Front Obrony Ludności Lewantu. W zamachach terrorystycznych w którym wykorzystano pojazdy wyładowane ładunkami wybuchowymi zginęło kilkadziesiąt osób. W raporcie dżihadystów był to atak na "cytadelę tyranii" jak nazwano siedzibę wywiadu wojsk lotniczych, w której od początku wojny domowej przetrzymywano i torturowano opozycjonistów[16].

5 listopada 2012 w wiosce Al-Zijara w muhafazie Hama ekstremista z Frontu Obrony Ludności Lewantu przeprowadził w pobliżu punktu wojskowego zamach samobójczy za pomocą samochodu-pułapki w którym śmierć poniosło 50 żołnierzy regularnej armii i bojowników prorządowych[17].

14 islamistycznych grup z Frontem Obrony na czele odrzuciło 18 listopada 2012 wejście w skład szerokiej Syryjskiej Koalicji Narodowej na rzecz Opozycji i Sił Rewolucyjnych. Islamiści opowiedzieli się za utworzeniem państwa islamskiego i domagali się wprowadzenie koranu jako konstytucji[18].

Pod koniec grudnia 2012 kiedy w Aleppo rozpoczęły się walki o lotniska i bazy wojsk syryjskich, ekstremiści ogłosili "strefę zakazu lotów", gdyż byli zdolni do strącania maszyn wykorzystywanych do nalotów przez reżim[19]. 7 stycznia 2013 członkowie ugrupowania dokonali egzekucji trzech żołnierzy porwanych dwa dni wcześniej w Dajr az-Zaur[20].

Skutki działalności Frontu Obrony Ludności Lewantu[edytuj | edytuj kod]

Po koniec lipca 2012 światowe media donosiły, że grupy rebelianckie znacznie radykalizowały się wraz z wydłużaniem się wojny domowej. W trakcie trwania wojny do walk przystąpili konserwatywni sunnici zamieszkujący głównie obszary wiejskie. Głoszą oni hasła dżihadu. Ponadto do radykalnych salafitów trafiało najwięcej wsparcia z Zatoki Perskiej, co niepokoiło Stany Zjednoczone. Do Syrii napływało również co raz więcej bojowników Al-Kaidy. Głoszone hasła dżihadu przez powstańców, przyciągały z zagranicy bojowników, którzy pomagali w walce z Alawitami[21].

Brytyjski fotoreporter Jeroen Oerlemans, który przez tydzień był przetrzymywany przez rebeliantów, twierdził, że wśród opozycjonistów było dużo ochotników z regionów takich jak Pakistan, Bangladesz i Czeczenia. Dodał, ze żaden z przetrzymujących go bojowników nie było Syryjczykiem, a połowa z nich znała angielski. W związku z tym nasunęła się teza, iż po ewentualnym obaleniu rządów Assada, fundamentaliści będą dążyć do zaprowadzenia prawa szariatu, bądź wybuchnie kolejna wojna domowa, która zakończy się przejęciem władzy przez radykałów islamskich, tak jak miało to miejsce w czerwcu 2012 w samozwańczym afrykańskim Azawadzie[22].

Wobec biernej postawy Zachodu co do kwestii dozbrajania rebeliantów i ustanowienia strefy zakazu lotów, rebelianci zagrozili wejściem w sojusz z Frontem Obrony Ludności Lewantu. W sierpniu 2012 roku Front Obrony Ludności Lewantu ogłosił, iż działa w Damaszku i jego okolicach wraz z Batalionem Al-Sahaba wchodzącym w skład Wolnej Armii Syrii[23].

Francuski chirurg Jacques Beres, współzałożyciel organizacji Lekarze bez Granic, które powrócił 7 września 2012 ze szpitala w Aleppo, kontrolowanego przez rebeliantów w którym pracował przez dwa tygodnie powiedział, że połowa bojowników którym udzielał pomocy stanowili cudzoziemcy. Lekarz twierdził, że opatrywał po 40 rannych dziennie i powiedział, że dżihadyści nie walczyli dla samego upadku reżimu, ale dla przejęcia władzy i ustanowieniem państwa islamskiego, z szariatem, mającym stać się częścią światowego emiratu[24].

Stany Zjednoczone nałożyły 11 grudnia 2012 na dwóch liderów ugrupowania Majsara Alego Mussy Abdallaha al-Dżuburiego i Anasa Hassana Chataba sankcje finansowe. Wpisanie ich na czarna listę oznaczało zamrożenie ich aktywów oraz zakazano amerykańskim obywatelom robienia z nimi interesów[25].

10 kwietnia 2013 głównodowodzący Frontu Abu Mohamed al-Golani, przyrzekł lojalność Ajmanowi az-Zawahiriemu, liderowi Al-Kaidy. Al-Golani przyznał się do przeprowadzenia wielu zamachów na reżim Asada. Dzień wcześniej bojownicy Frontu oficjalnie ogłosili, iż są odgałęzieniem Islamskiego Państwa w Iraku, czyli tamtejszej filii Al-Kaidy[26]. Ponadto Al-Golani i lider Islamskiego Państwa w Iraku Abu Bakr al-Bagdadi ogłosili fuzję ugrupowań, ogłaszając powstanie Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie. Jednak w liście otwartym z 9 czerwca 2013 lider Al-Kaidy Ajman az-Zawahiri nazwał tą decyzję błędem i ją anulował[27]. Al-Bagdadi nie podporządkował się pod decyzję az-Zawahiriego i 15 czerwca 2013 ogłosił, iż oba podmioty będą działać jako jedna organizacja pod nazwą Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie[28].

Przypisy

  1. Linton: Arming support Al-Qaeda for Syrian rebels (ang.). israelnationalnews.com, 2012-02-12. [dostęp 2012-03-31].
  2. Qaeda chief annuls Syrian-Iraqi jihad merger (pol.). Al Dżazira, 2013-06-10. [dostęp 2013-07-12].
  3. Iraqi al-Qaeda chief rejects Zawahiri orders (pol.). Al Dżazira, 2013-06-15. [dostęp 2013-08-06].
  4. Syrian troops 'wipe out village' (ang.). Reuters, 2011-12-21. [dostęp 2012-10-01].
  5. Al Nusrah Front claims suicide attack in Syria (ang.). longwarjournal.org, 2012-01-23. [dostęp 2012-10-01].
  6. Syria unrest: Explosions in Aleppo 'kill 25' (ang.). BBC News, 2012-02-10. [dostęp 2012-10-01].
  7. W Syrii znów gorąco. Krwawe eksplozje w centrum stolicy (pol.). tvn24.pl, 2012-03-17. [dostęp 2012-03-17].
  8. Zamachy na służby specjalne Syrii – są ofiary śmiertelne (pol.). wp.pl, 2012-04-30. [dostęp 2012-04-30].
  9. Front Zwycięstwa przyznał się do zamachu w stolicy (pol.). tvn24.pl, 2012-05-12. [dostęp 2012-05-12].
  10. W Syrii znaleziono ciała 13 zastrzelonych mężczyzn (pol.). wp.pl, 2012-05-30. [dostęp 2012-06-04].
  11. Militant group claims killing of 13 in Syria (ang.). Reuters, 2012-06-05. [dostęp 2012-10-01].
  12. Seven killed in attack on Syrian TV station (ang.). Reuters, 2012-06-27. [dostęp 2012-10-01].
  13. Syrian TV presenter Mohammad al Saeed has been executed by Islamist armed group Al-Nusra, says rights groupn (ang.). Reuters, 2012-08-03. [dostęp 2012-10-01].
  14. Seria eksplozji w Aleppo (pol.). wp.pl, 2012-10-03. [dostęp 2012-10-05].
  15. Syria 'suicide bombers' kill 34 and injure 120 in Aleppo (ang.). Guardian, 2012-10-03. [dostęp 2012-10-05].
  16. Syria: dziesiątki zabitych w zamachu w Damaszku (pol.). wp.pl, 2012-10-09. [dostęp 2012-10-09].
  17. Syria: co najmniej 50 żołnierzy zginęło w zamachu w Hamie (pol.). wp.pl, 2012-11-05. [dostęp 2012-11-06].
  18. Aleppo Rebels Denounce Syrian Opposition National Coalition & Declar Islamic State (ang.). Reuters, 2012-11-18. [dostęp 2012-11-19].
  19. Syrian rebel fighters declare 'No Fly Zone' in Aleppo. Al Dżazira, 2012-12-22. [dostęp 2012-12-25].
  20. The jihadist al-Nusra front executed 3 regular soldiers detained earlier in 5/1/2012.. SOHR, 2013-01-07. [dostęp 2013-01-08].
  21. Wśród powstańców w Syrii rosną wpływy dżihadystów (pol.). wp.pl, 2012-07-30. [dostęp 2012-07-30].
  22. Brytyjscy dżihadyści walczą przeciwko wojskom Baszara al-Asada (pol.). wp.pl, 2012-07-30. [dostęp 2012-07-30].
  23. Al-Kaida w Syrii - niebezpieczny sojusz z islamskimi ekstremistami (pol.). wp.pl, 2012-08-16. [dostęp 2012-08-16].
  24. Ofensywa rządowa w rejonie Damaszku - wiele ofiar (pol.). wp.pl, 2012-09-08. [dostęp 2012-09-10].
  25. USA: sankcje wobec szefów ugrupowania dżihadystycznego w Syrii (pol.). wp.pl, 2012-12-11. [dostęp 2012-12-11].
  26. Syria: Front al-Nusra przyrzeka wierność głównemu szefowi Al-Kaidy (pol.). wp.pl, 2013-04-10. [dostęp 2013-04-12].
  27. Qaeda chief annuls Syrian-Iraqi jihad merger (pol.). Al Dżazira, 2013-06-10. [dostęp 2013-07-12].
  28. Iraqi al-Qaeda chief rejects Zawahiri orders (pol.). Al Dżazira, 2013-06-15. [dostęp 2013-08-06].