Front harzburski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Harzburski (niem. Harzburger Front) – koalicja antyrepublikańskiej opozycji prawicowej w Republice Weimarskiej.

Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Hitlera z Hidenburgiem, z 9 lipca 1931 roku 11 października w Harzburgu odbyła się manifestacja, zorganizowana przez Stahlhelm, Niemiecką Narodową Partię Ludową (DNVP), Narodowosocjalistyczną Niemiecką Partię Robotników (NSDAP) i inne sympatyzujące organizacje. Wspólna manifestacja zapoczątkowała działanie Frontu Harzburski skierowane przeciwko rządowi w Prusach i Rzeszy.

Koalicja nie przetrwała do wyborów prezydenckich w 1932 roku, kiedy niemiecko-narodowi i Stahlhelm wystawili kandydaturę Duesterberga, a narodowi socjaliści Hitlera.

Konserwatywni niemieccy nacjonaliści z DNVP, Stahlhelmu oraz niezależni byli także członkami rządu Adolfa Hitlera, utworzonego w styczniu 1933 roku. Gabinet ten nie powstałby bez wsparcia frakcji tradycyjnej prawicy oraz części byłych członków katolickiej partii Zentrum (Franz von Papen).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedja Powszechna. T. XIX. Kraków: Gutenberg, 1932, s. 286.