Fryderyk Bluemke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fryderyk Wilhelm Bluemke
Fryderyk Wilhelm Blümke
Miejsce urodzenia 1903
Data i miejsce śmierci 19 grudnia 1962
Polska Rzeczpospolita Ludowa Warszawa
Zawód inżynier

Fryderyk Wilhelm Bluemke (pisownia alternatywna: Blümke); ur. 1903[1], zm. 19 grudnia 1962) – polski inżynier, absolwent Politechniki Gdańskiej, konstruktor silników spalinowych.

Dyplom inżyniera uzyskał przed II wojną światową. Do wybuchu wojny był kierownikiem działu silników w fabryce Steinhagen i Stransky w Warszawie. Specjalizował się w konstrukcjach silników dwusuwowych. Po lutym 1945 roku pracował w biurze konstrukcyjnym silników, początkowo przy Fabryce Wyrobów Metalowych, a następnie w Wytwórni Sprzętu Mechanicznego w Bielsku-Białej.

Skonstruował m.in.:

  • silnik S-01, stosowany min. w motocyklach Sokół 125, SHL M04 oraz SHL M05,
  • silnik WSM S-15M, stosowany w motopompie M-800 "Polonia PO-3" (będący rozwinięciem przedwojennego silnika SS-15),
  • silnik S-14, stosowany w przedprototypach i prototypach samochodu Syrena, będący dalszym rozwinięciem ww. silnika,
  • silnik S-15, stosowany w samochodach Syrena 100/101/102/103,
  • silnik S-31, stosowany w samochodach Syrena 104 i 105,
  • silnik S261C, stosowany w jednoosiowych ciągnikach Ursus C-308 i Dzik.

Inż. Fryderyk Bluemke zginął w katastrofie lotniczej w Warszawie w 1962 roku.

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej ZAG Wisła.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Fryderyk Bluemke, Świece zapłonowe do silników samochodowych, motocyklowych i przemysłowych. Wydawnictwa Komunikacyjne, Warszawa 1955, ss. 92. Seria: Biblioteka Kierowcy Stutysięcznika 7

Przypisy