Fryderyk Ferdynand Habsburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arcyksiążę Fryderyk Ferdynand Leopold Habsburg, Litografia Johanna Stadlera, 1841

Fryderyk Frerdynand Leopold Habsburg (niem. Friedrich Ferdinand Leopold von Österreich, ur. 14 maja 1821 w Wiedniu; zm. 5 października 1847 w Wenecji) – arcyksiążę austriacki, wiceadmirał i admirał Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Arcyksiążę Fryderyk urodził się 14 maja 1821 roku w Wiedniu. Był synem arcyksięcia Karola Ludwika Habsburga zwycięzcy Napoleona w bitwie pod Aspern-Essling i Henrietty von Nassau-Weilburg oraz wnukiem cesarza Leopolda II i Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Otrzymał bardzo staranne wykształcenie. Był uczniem Franza Ritter von Hauslab, wybitnego znawcy wojskowości, artylerzysty i kartografa.

W wieku 15 lat, w 1836 roku wstąpił do Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej. Był pierwszym członkiem cesarskiego domu, który wybrał karierę morską. W 1837 roku popłynął na fregacie „Medea” do Wenecji, gdzie podjął szkolenie na marynarza. Szkolenie to ukończył w stopniu kapitana. W 1838 przeszedł w Wenecji poważną chorobę. W 1839 roku brał udział w wyprawie na Bliski Wschód. W 1840 roku wziął udział w koalicji europejskiej przeciwko Muhammadowi Ali, wicekrólowi Egiptu w latach 1805-1848 oraz 1848-1849. Wojska sprzymierzonych stojące wówczas po stronie sułtana tureckiego zajęły prawie całą Syrię zmuszając Muhammada do przyjęcia niekorzystnych dla niego warunków pokojowych. Wykazał się odwagą dowodząc fregatą podczas zdobywania twierdzy w Sydonie i Akki, za co odznaczony został Orderem Marii Teresy.

W 1841 roku został dowódcą weneckiej strefy przybrzeżnej. Odbył podróż do Algerii a 1842 roku do Anglii, aby poznać zasady działania brytyjskiej marynarki wojennej. W 1844 roku awansował do stopnia wiceadmirała. Stacjonował w Wenecji. Położył podwaliny pod wiele zmian natury organizacyjnej. Reformował flotę na wzór nowoczesnych struktur, jakie posiadały największe mocarstwa europejskie. Dużo uwagi przykładał do szkolenia młodzieży. W 1845 roku został przyjęty do Zakonu Joannitów i w tymże roku Królestwo Obojga Sycylii (którego władca Ferdynand II był szwagrem arcyksięcia) rozpoczęło negocjacje z Zakonem, mające na celu mianowanie Fryderyka Wielkim Mistrzem Zakonu w zamian za oddanie Joannitom na siedzibę wyspy Ponza. Był nominowany na naczelnego dowódcę marynarki. W 1847 roku zachorował na żółtą febrę. Zmarł 5 października tego roku w wieku zaledwie 26 lat. Pochowany jest w kościele kapucynów w Wiedniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Károly Csonkaréti, Marynarka wojenna Austro-Węgier w I wojnie światowej 1914-1918, Kraków 2004, ISBN 83-916048-8-8.
  • Robert L. Dauber, Erzherzog Friedrich von Österreich. Admiral und Ordensritter. Styria, Graz u. a. 1993, ISBN 3-222-12218-0.
  • Constantin von Wurzbach, Habsburg, Friedrich Ferdinand Leopold. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Band 6. Verlag L. C. Zamarski, Wien 1860, s. 272-275.