Fryderyk Holenderski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
książę Fryderyk

Fryderyk, książę Niderlandów, właśc.: Wilhelm Fryderyk Karol, nid. Willem Frederik Karel (ur. 28 lutego 1797 w Berlinie, zm. 8 września 1881 w Wassenaar) – książę holenderski z dynastii Orańskiej-Nassau, admirał floty.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako drugi żyjący[1] syn Wilhelma VI Orańskiego (późniejszego króla Zjednoczonych Niderlandów (tzn. Holandii i Belgii oraz wielkiego księcia Luksemburga Wilhelma I) i jego żony Wilhelminy Pruskiej. Jego starszym bratem był przyszły król Holandii i wielki książę Luksemburga Wilhelm II.

Wychowywany na berlińskim dworze walczył w kampanii 1813 roku. Następnie wstąpił do armii holenderskiej. Po utworzeniu decyzją kongresu wiedeńskiego w 1815 roku Zjednoczonego Królestwa Niderlandów pełnił wiele ważnych funkcji politycznych i wojskowych. W latach 18261829 był ministrem wojny. Przyjęty w 1816 roku do loży masońskiej został w latach 60-tych wybrany Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Niderlandów.

Małżeństwo i dzieci[edytuj | edytuj kod]

21 maja 1825 w Berlinie poślubił swoją kuzynkę – księżniczkę pruską Ludwikę. Para miała czworo dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy