Fryderyk Wilhelm II Pruski
| Fryderyk Wilhelm II z łaski Bożej król Prus, margrabia Brandenburgii, Świętego Cesarstwa Rzymskiego arcykomorzy i książę-elektor, suweren i wielki książę Śląska, książę-suweren Oranii, Neuchâtel i Valegin, jak również hrabstwa kłodzkiego, książę Geldrii, Magdeburga, Kleve, Jülich, Bergu, Szczecina, Pomorza, Kaszub, Wendów, Meklemburgii i Krosna, burgrabia Norymbergi, poniżej i powyżej gór, książę Halberstadt, Minden, Kamienia, Wendów, Schwerinu, Ratzeburga, Wschodniej Fryzji i Mörs, hrabia Hohenzollern, Ruppinu, Marchii, Ravensberga, Hohenstein, Tecklenburga, Schwerin, Lingen, Bühren i Leerdam, pan Ravenstein, ziemi Rostock, Stargardu, Limburga, Lauenburga, Bytowa, Arlay oraz Bredy etc. etc. |
|
| król Prus | |
| Okres panowania | od 1786 do 1797 |
| Poprzednik | Fryderyk II Hohenzollern |
| Następca | Fryderyk Wilhelm III Hohenzollern |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Hohenzollernowie |
| Urodzony | 25 września 1744 |
| Zmarł | 16 listopada 1797 |
| Ojciec | August Wilhelm Hohenzollern |
| Matka | Ludwika Amalia Braunschweig-Lüneburg |
| Żona | Elżbieta Krystyna Braunschweig-Wolfenbüttel Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt |
Fryderyk Wilhelm II, niem. Friedrich Wilhelm II von Hohenzollern (25 września 1744, Berlin - 16 listopada 1797, Poczdam) – król pruski i elektor brandenburski (jako Fryderyk Wilhelm III) od 1786 jako bratanek i następca Fryderyka II Wielkiego, wolnomularz[1].
Najstarszy syn księcia Augusta Wilhelma Hohenzollerna (1722-1758) i Ludwiki Amelii von Braunschweig-Wolfenbüttel (1722-1780).
Spis treści |
Przed objęciem władzy [edytuj]
Jego wuj, król Fryderyk II nie darzył następcy wielkim szacunkiem. Obwiniał jego ojca za klęski w pierwszej wojnie śląskiej. Różnili się też w kwestiach charakteru. Król był człowiekiem o ascetycznym trybie życia, mało religijnym racjonalistą, kochającym sztukę i doświadczonym w polityce. Książę koronny natomiast interesował się głównie francuskimi wzorami życia dworskiego - obok głębokiej religijności cenił sobie wielkie uczty, wystawne życie i kochanki. Był przy tym też człowiekiem inteligentnym i oczytanym a przede wszystkim o wiele serdeczniejszym niż Fryderyk II, czym zaskarbił sobie popularność podwładnych jeszcze przed objęciem władzy.
Król Prus [edytuj]
Wziął udział w II i III rozbiorze Polski. Przystąpił do tłumienia insurekcji kościuszkowskiej u boku Rosji. Osobiście dowodził w bitwie pod Szczekocinami 1794, gdzie pobił korpus Kościuszki. Wspólnie z Austrią wystąpił przeciw rewolucji we Francji, ale w 1795 w obawie pominięcia Prus przez Austrię i Rosję w zamierzonym III rozbiorze Polski, zawarł z Francją odrębny pokój w Bazylei.
W polityce wewnętrznej starał się naśladować swoich poprzedników. Zainicjował rozbudowę Berlina i sprowadził do stolicy utalentowanych architektów. Wówczas powstała m.in. Brama Brandenburska (Carl Gotthard Langhans). Był też mecenasem sztuki, w szczególności interesowała go muzyka barokowa i teatr. Król pasjonował się spirytualizmem. Był zwolennikiem różokrzyżowców, a szczególnym zaufaniem darzył Johanna Wöllnera, który był szarą eminencją dworu pruskiego, składającego się z faworytów króla.
Za jego panowania w 1794 wszedł w życie tzw. Landrecht pruski (Allgemeines Landrecht für die Königlich Preussischen Staaten), co było nie tyle zasługą Fryderyka Wilhelma II, a jego poprzedników. W szczególności jego stryj Fryderyk II dążył do stworzenia jednolitego kodeksu prawa cywilnego. Landrecht sprawdził się i obowiązywał w Prusach do 1900 roku.
Potomstwo [edytuj]
14 sierpnia 1765 roku ożenił się z Elżbietą Krystyną von Braunschweig-Wolfenbüttel (1746-1840):
- Fryderyka Charlotta (1767-1820) – żona Fryderyka, księcia Yorku i Albany,
14 sierpnia 1769 roku ożenił się z Fryderyką Luizą von Hessen-Darmstadt (1751-1805):
- Fryderyk Wilhelm III (1770-1840) – król Prus w latach 1797-1840,
- Fryderyka Krystyna (1772-1773),
- Fryderyk Karol Ludwik (1773-1796),
- Wilhelmina Luiza (1774-1836), żona Wilhelma I, króla Niderlandów,
- Augusta Krystyna (1780-1841), żona Wilhelma Hessen-Kassel
- Karol Henryk (1781-1846),
- Fryderyk Wilhelm (1783-1851)
Dzieci ze związków morganatycznych
- Ze związku króla i hrabianki Juliany von Dönhoff (1768-1837) wywodzili się hrabiowie von Brandenburg. Ich syn Friedrich Wilhelm von Brandenburg był premierem Prus. Rodzina wygasła w drugim pokoleniu wraz ze śmiercią hr. Gustawa w 1909 r.
- Ze związku z Julią von Voss, której nadał tytuł hrabiny v. Ingenheim, miał syna Gustawa Adolfa (1789-1855), protoplastę rodu hrabiów von Ingenheim.
Genealogia [edytuj]
| Prapradziadkowie |
elektor Brandenburgii |
elektor Hanoweru |
Jerzy Wilhelm Braunschweig-Lüneburg |
August II Brunswick-Lüneburg |
Fryderyk Hessen-Eschwege |
Antoni Ulryk Braunschweig-Wolfenbüttel |
Albert Ernest I Oettingen |
|
| Pradziadkowie |
Król w Prusach |
król Wielkiej Brytanii |
Ferdynand Albert I Brunswick-Lüneburg |
Ludwik Rudolf Brunswick-Lüneburg |
||||
| Dziadkowie |
Król w Prusach |
Ferdynand Albert II Brunswick-Lüneburg |
||||||
| Rodzice |
August Wilhelm Hohenzollern |
|||||||
|
Fryderyk Wilhelm II Hohenzollern (1744-1797), król Prus |
||||||||
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Wolnomularstwo w świetle encyklopedyj. Wypisy, Warszawa 1934, s. 6.
| Poprzednik Fryderyk II Wielki |
król Prus 1786-1797 |
Następca Fryderyk Wilhelm III |
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||