Fumimaro Konoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fumimaro Konoe
Konoe Humimaro.jpg
Data urodzenia 12 października 1891
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1945
Tokio
Premier Japonii
Okres urzędowania od 1937
do 1939
Poprzednik Senjūrō Hayashi
Następca Ki'ichirō Hiranuma
Okres urzędowania od 1940
do 1941
Poprzednik Mitsumasa Yonai
Następca Hideki Tōjō
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Fumimaro Konoe (jap. 近衛文麿 Konoe Fumimaro?, ur. 12 października 1891, zm. 16 grudnia 1945 w Tokio) – japoński książę i polityk, premier Japonii w latach 1937–1939 i 1940–1941.

Fumimaro Konoe był członkiem rodu Fujiwara, synem Atsumaro Konoe. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Kioto, miał doświadczenie w pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, jako współpracownik premiera Kinmochi Saionji uczestniczył w konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku. Od 1920 roku wchodził w skład izby wyższej japońskiego Zgromadzenia Narodowego, w 1933 roku został jej przewodniczącym.

W czerwcu 1937 roku został premierem rządu Japonii i pozostawał nim do stycznia 1939 roku, pełniąc urząd w pierwszych latach wojny z Chinami. Był zwolennikiem uzyskania przez Japonię dominacji w rejonie Azji i Pacyfiku. Ponownie objął urząd premiera 22 lipca 1940 roku. We wrześniu 1940 roku jego przedstawiciel w Berlinie podpisał akt paktu trzech. Po rozwiązaniu partii politycznych został liderem monopartii Stowarzyszenie Wspierania Władzy Cesarskiej. W lipcu 1941 roku sformował nowy gabinet, jednak już w październiku tego roku jako przeciwnik przystąpienia do wojny musiał ustąpić ze stanowiska. Objął stanowisko doradcy cesarza Hirohito, zachowując znaczące wpływy na bieg spraw politycznych.

Od 1944 roku optował za prowadzeniem rozmów pokojowych i wyprowadzeniem Japonii z wojny. Przewodniczył delegacji mającej prowadzić negocjacje pokojowe w Moskwie, ale nie został przyjęty przez Mołotowa. Po kapitulacji został wicepremierem pierwszego powojennego rządu. Obawiając się postawienia przed sądem za zbrodnie wojenne, 16 grudnia 1945 roku popełnił samobójstwo.

Jego wnukiem jest Morihiro Hosokawa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]