Otwarty fundusz emerytalny
Otwarty Fundusz Emerytalny (OFE) – w Polsce: osoba prawna stanowiąca odrębną masę majątkową, zarządzana i reprezentowana przez Powszechne Towarzystwo Emerytalne (PTE), działający na podstawie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667 (tekst jednolity)). Osoby należące do OFE posiadają jednostki rozrachunkowe dające im tytuł do części jego majątku.
Otwarte fundusze emerytalne powstały w ramach reformy systemu emerytalnego w 1999 roku i pozwalają na gromadzenie środków pieniężnych na emeryturę w tzw. II filarze[1]. Obecnie istnieje 14 OFE (łącznie istniały 22 podmioty).
Spis treści |
[edytuj] Ubezpieczeni w OFE
System jest obowiązkowy dla osób, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i urodziły się po 31 grudnia 1968 roku. Nowym systemem objęci zostali także urodzeni przed 1 stycznia 1969, a po 31 grudnia 1948, jednakże mogli dokonać wyboru czy chcą pozostać w ZUS-ie (I filar) czy przejść na nowe zasady.
OFE należą do systemu kapitałowego (zasada zdefiniowanej składki, zasada gromadzenia kapitału).
Natomiast urodzeni przed 1 stycznia 1949 otrzymają emerytury ustalone zgodnie z zasadami sprzed wprowadzenia reformy, czyli według systemu opartego na umowie międzypokoleniowej.
[edytuj] Opłaty
Od środków wpłacanych do OFE, powszechne towarzystwa emerytalne pobierają opłaty: od składki i od wartości aktywów (opłata za zarządzania, do 0,6% w skali roku).
- Opłata dystrybucyjna (prowizja pobierana od każdej składki):
- Od 01.01.2010 prawie wszystkie OFE pobierają opłatę 3,5%. Wyjątek stanowią Allianz OFE (3,45%) oraz Polsat OFE (3,4%).
- Do 31.12.2009 wszystkie OFE miały ustaloną prowizję dla nowych członków na poziomie 7%. Wyjątkiem był Allianz Polska OFE, gdzie prowizja wynosiła 4% (stan z dnia 31.12.2009).
- Do 01.04.2004 OFE miały zróżnicowaną opłatę od składki (od 3 do 10%).
- Opłata za zarządzanie (zależna od wielkości aktywów oraz limitu zapisanego w statucie danego OFE):
- Wartość aktywów OFE przekłada się bezpośrednio na opłaty za zarządzanie kapitałem, czyli na koszty ponoszone przez ubezpieczonego.
- Do końca maja 2009 4 fundusze przekroczyły ustawową granicę 8 miliardów złotych, uprawniającą do zniżki w opłatach (Aviva, ING, PZU i AIG).
- W roku 2008 przyjęte w statutach limity kwotowe miały wpływ na wysokość pobieranej opłaty przez AIG OFE, Generali OFE i ING OFE.
- Opłata za zarządzanie pobierana jest z aktywów funduszu (proporcjonalnie do zgromadzonych środków ponosi ją każdy z członków funduszu); część stała: kwota ustalona w statucie, nie wyższa niż 0,045% zarządzanych aktywów netto w skali miesiąca przy wartości aktywów do 8 mld zł (czyli 0,6% rocznie). Powyżej tej kwoty maksymalna wartość tej opłaty jest proporcjonalnie niższa. Do roku 2010 nie może ona być wyższa niż wielkość zapisana w statucie OFE w dniu 15.10.2003.
- Dodatkowa część zmienna: zależna od wyników inwestycyjnych osiąganych przez fundusz – wysokość tej opłaty wynosi 0,005% wartości aktywów netto w skali miesiąca dla funduszu który osiągnął w danym okresie najwyższą stopę zwrotu. Cześć zmienna opłaty za zarządzanie nie jest pobierana w funduszu, który osiągnął w danym okresie najniższą stopę zwrotu. W pozostałych funduszach ta część opłaty pobierana jest proporcjonalnie do osiągniętych wyników (tym większa im wyższa stopa zwrotu).
[edytuj] Dziedziczenie
Środki zgromadzone w OFE z zasady nie stanowią części spadku. Członek OFE wyznacza tzw. osoby uposażone (w niektórych OFE zwane beneficjentami) i to im są przekazywane środki z OFE po śmierci członka, całkowicie niezależnie od dziedziczenia spadku. Dopiero w sytuacji gdy nie ma uposażonych (beneficjentów), środki z OFE wchodzą w skład masy spadkowej. Pod warunkiem istnienia wspólności majątkowej, środki z OFE wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków:
| „ |
Do majątku wspólnego należą w szczególności: (...) 3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków. |
” |
| — Kodeks rodzinny i opiekuńczy, art. 31 ustęp 3 | ||
Po śmierci osoby posiadającej konto w OFE połowa środków jest przelewana na osobiste konto OFE współmałżonka. Druga połowa jest dziedziczona zgodnie z zasadami prawa spadkowego i podlega przekazaniu spadkobiercy lub innej osobie uposażonej, wskazanej podczas przystępowania do OFE[2].
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 2009 roku jeśli współmałżonek nie posiada konta OFE to dziedziczenie pierwszej połowy kwoty wiąże się z koniecznością założenia takiego konta[3].
Należy zaznaczyć, że przekazaniu bądź dziedziczeniu podlegają środki wyłącznie w okresie gromadzenia ich na rachunku OFE. Po zakończeniu okresu składkowego środki te przekazywane są do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w przypadku śmierci danej osoby stanowią własność skarbu państwa, niepodlegającą jakiemukolwiek dziedziczeniu.
[edytuj] Prawa członka OFE
- Raz do roku Fundusz Emerytalny ma obowiązek przesłać członkowi OFE roczne rozliczenie, wraz z informacją o stopie zwrotu za ostatni rok i za okres ostatnich trzech lat. Na rozliczeniu musi się również znajdować informacja o numerze rachunku oraz liczbie i wartości jednostek rozrachunkowych, a także historia wpływu składek przekazanych przez ZUS w ostatnim roku.
- Każdy członek Funduszu Emerytalnego ma prawo do zmiany funduszu raz na kwartał (transfer).
- Przelewy środków między funduszami odbywają się w ostatnim dniu roboczym lutego, maja, sierpnia i listopada. Dawniej istniały opłaty związane ze zmianą funduszu emerytalnego wynikające z art 119 ustawy z dnia 28.08.1997 r. /Dz.U. z 2004r. Nr 159, poz 1667, z późn. zm. oraz rozporządzenie rady ministrów z dnia 17.02.2004.
- Z dniem przelewu środków od nowa liczony był staż w funduszu emerytalnym (dzień transferu to dzień otwarcia konta w nowym OFE).
- Przed dniem 1 maja 2011 roku opłaty wynosiły:
- 0 zł (prawo do bezpłatnej zmiany funduszu emerytalnego) – jeżeli upłynęło 24 miesiące nieprzerwanego członkostwa w danym funduszu.
- 80 zł – jeżeli do dnia dokonania wypłaty transferowej do innego funduszu upłynęło więcej niż 12 miesięcy, ale mniej niż 24 miesiące.
- 160 zł – jeżeli do dnia dokonania wypłaty transferowej do innego funduszu upłynęło nie więcej niż 12 miesięcy.
Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 25 marca 2011 r. z dniem 1 maja 2011 r. likwiduje jakiekolwiek opłaty związane z wypłatą transferową do innego funduszu, a nieznajomość tej ustawy i zmian przez nią wprowadzonych jest często wykorzystywane przez akwizytorów funduszów z których wypłata transferowa się odbywa [4].
[edytuj] Sytuacja finansowa
W 1999 roku wielkość składki na ubezpieczenie społeczne pozostawiono na tym samym poziomie co przed reformą i część z niej zaczęto odprowadzać do OFE. Przy niezmienionej wielkości świadczeń spowodowało to powstanie rosnącej luki między wielkością wpływów i wydatków FUS. Założenia reformy emerytalnej z 1999 roku przewidywały uzupełnienie tej luki m.in. wpływami z prywatyzacji oraz oszczędnościami z likwidacji przywilejów emerytalnych różnych grup zawodowych. W praktyce tempo prywatyzacji po 1999 roku było powolne a przywileje emerytalne były przez kolejne rządy podtrzymywane, co doprowadziło do pokrywania środków transferowanych do OFE z zadłużenia[5]. Ilustruje to poniższa tabela, przedstawiająca wielkość transferów do OFE, przychodów z prywatyzacji oraz deficyt budżetu państwa od początku działalności OFE do 2010 r.[6]
| Rok | Transfery do OFE [mld zł] |
Przychody z prywatyzacji [mld zł] |
Deficyt sektora finansów publicznych bez OFE [mld zł] |
Bilans [mld zł] |
|---|---|---|---|---|
| 1999 | 2,3 | 13,3 | 13,1 | -2,0 |
| 2000 | 7,6 | 27,1 | 15 | 4,6 |
| 2001 | 8,7 | 6,8 | 32,4 | -34,3 |
| 2002 | 9,5 | 2,9 | 30,8 | -37,5 |
| 2003 | 9,9 | 4,1 | 42,3 | -48,1 |
| 2004 | 10,6 | 10,3 | 39,2 | -39,5 |
| 2005 | 12,6 | 3,9 | 27,5 | -36,2 |
| 2006 | 14,9 | 0,6 | 23,6 | -37,9 |
| 2007 | 16,2 | 2,0 | 5,9 | -20,2 |
| 2008 | 19,9 | 2,4 | 27,0 | -44,5 |
| 2009 | 21,1 | 4,9 | 74,6 | -90,8 |
| 2010 | 22,5 | 25 | 89,9 | -87,4 |
| Łącznie | 155,6 | 103,3 | 421,4 | -473,7 |
W lutym 2009 wypłacono pierwszą emeryturę z OFE w kwocie w 23,65 zł. Tak niska emerytura z OFE jest wynikiem krótkiego okresu członkostwa w OFE (tylko 10 lat od 1999 r.) oraz niskich dochodów ich członków.
Od początku istnienia OFE w Polsce do końca 2008 wpłynęło do nich około 120 mld zł. Z tytułu prowizji od składek i tzw. opłaty za zarządzanie pobrały one około 10,6 miliardów złotych, tj. prawie 9 proc. przelanych do funduszy składek przyszłych emerytów[7]. Opłata jest procentem od aktywów funduszu a więc zależna od zysków funduszu, ale tylko pośrednio. W 2008 roku fundusze straciły łącznie 22 mld zł, zaś suma opłat za zarządzanie wyniosła łącznie 1,8 mld zł, czyli połowę kosztów ZUS[8].
Średnia stopa zwrotu od stycznia 1999 roku do października 2009 roku wyniosła około 170%, co oznacza, że o tyle zwiększyła się wartość jednostek OFE zakupionych w styczniu 1999 r.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Marek Góra: Nowy system emerytalny w Polsce. Wpływ na krótko- i długoterminowe perspektywy gospodarki i rynków finansowych. Zeszyty PBR-CASE, 2001.
- ↑ Drugi filar OFE – Dziedziczenie środków. Elfin.pl.
- ↑ OFE:SN o dziedziczeniu OFE. Interia.pl, 9 kwietnia 2009.
- ↑ Dz. U. z 2011 r. Nr 75, poz. 398
- ↑ Jan Krzysztof Bielecki: OFE potrzebują zmian. Rzeczpospolita, 2010.
- ↑ Grabowski: trzeba połączyć drugi filar emerytalny z trzecim. Gazeta.pl, 24 stycznia 2011.
- ↑ Zarządzający OFE dostali 10 miliardów.
- ↑ Zyski PTE zagrażają systemowi emerytalnemu. Gazeta Prawna, 3 kwietnia 2009.