Funkcja logarytmiczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Logarytmy o różnych podstawach: jasnoniebieski ma podstawę 1/2, czerwony ma podstawę 2, zielony podstawę e, ciemnoniebieski ma podstawę 10
Funkcja logarytmiczna – funkcja
, określona wzorem
(dla pewnego ustalonego
). Zalicza się ją do funkcji elementarnych. Jest funkcją odwrotną do funkcji wykładniczej.
Często funkcję logarytmiczną nazywa się krótko logarytmem, chociaż są to dwa różne pojęcia: logarytm liczby to wartość funkcji logarytmicznej dla ustalonego argumentu.
Ważną funkcją logarytmiczną jest logarytm naturalny: jest to funkcja pierwotna funkcji
.
[edytuj] Własności
Funkcja logarytmiczna jest
- ściśle monotoniczna – dla a > 1 funkcja ta jest rosnąca, dla 0 < a < 1 funkcja jest malejąca,
- różnowartościowa.
- nieograniczona
- nieokresowa,
- suriekcją,
- ciągła,
- różniczkowalna,
- przestępna.
Funkcja ta nie jest parzysta ani nieparzysta.