Funkcja pary
W matematyce funkcja pary jest przyporządkowaniem służącym do jednoznacznego zakodowania pary liczb naturalnych za pomocą pojedynczej liczby naturalnej.
Każda funkcja pary może zostać użyta w teorii mnogości do dowodu, że zbiory liczb całkowitych oraz wymiernych maję tę samą moc co zbiór liczb naturalnych. W teorii rekursji służą one do kodowania funkcji więcej niż jednego argumentu naturalnego f:Nk → N za pomocą funkcji jednej zmiennej g:N → N.
Spis treści |
Definicja[edytuj]
Funkcją pary jest pierwotnie rekurencyjna bijekcja
(Uwaga: tutaj
)
Funkcja pary Cantora[edytuj]
Funkcja pary Cantora jest funkcją
daną wzorem
Wartość otrzymaną przez zastosowanie tej funkcji do liczb
i
często oznacza się jako 
Definicja ta może być indukcyjnie rozszerzana do funkcji krotkowej Cantora
następująco
Odwracanie funkcji pary Cantora[edytuj]
Niech dane będzie z jako
i powiedzmy, że chcemy znaleźć x i y.
Zdefiniujmy pomocniczo:
gdzie t jest w-tą liczbą trójkątną.
Rozwiązując równanie:
z w jako funkcją parametru t, dostaniemy:
co jest ściśle rosnące i ciągłe dla nieujemnego rzeczywistego t.
Skoro
dostajemy
skąd
.
Tak więc, aby wyznaczyć x i y z z, postępujemy następująco:



.
Skoro funkcja Cantora jest odwracalna, musi być różnowartościowa i na.
Bibliografia[edytuj]
- Steven Pigeon, "Pairing function" z serwisu MathWorld.













.

.