Funkcja prawie wszędzie skończona

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Funkcja prawie wszędzie skończona. Jedno z podstawowych pojęć teorii miary. Pojęcie funkcji prawie wszędzie skończonej zakłada w domyśle, że funkcja określona jest z pewnej przestrzeniami z miarą oraz miara μ (względem której funkcja jest prawie wszędzie skończona) jest ustalona.

[edytuj] Definicja

Niech (X, \mathfrak{M}, \mu) będzie przestrzenią z miarą. Mówimy, że \mathfrak{M}-mierzalna funkcja f\colon A\longrightarrow \overline{\mathbb{R}} jest prawie wszędzie skończona (μ-prawie wszędzie skończona) jeżeli

\mu(\{x\in A\colon f(x)\notin\mathbb{R}\})=0.

[edytuj] Zobacz też

Utwórz książkę