Furażerka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Furażerka Luftwaffe (wzór z roku 1962)

Furażerka (pierożek) – rodzaj miękkiej, sukiennej czapki bez daszka, o podłużnym kształcie, stosowanej najczęściej w wojsku. Niekiedy – w wersji zimowej – ocieplana, lub futrzana. W wojsku stosowano ją, gdy nie obowiązywało wkładanie kapelusza, czako, czapki lub hełmu.

W Polsce od XVIII wieku. Początkowo popularna wśród żołnierzy zaopatrzenia (stąd jej nazwa – furażowy to niegdyś żołnierz zaopatrujący konie).

W okresie Księstwa Warszawskiego w wojskach polskich używano furażerki typu francuskiego[1] z długim szpiczastym wierzchołkiem, opadającym na lewą stronę i zakończonym chwostem. W czasie Królestwa Kongresowego w wojsku polskim wprowadzono furażerkę okrągłą typu rosyjskiego[1].

W latach 1918-1939 obowiązywały w Wojsku Polskim furażerki typu amerykańskiego. Furażerki były noszone przez żołnierzy polskich walczących na frontach II wojny światowej.

Taki typ furażerki obowiązuje obecnie w Wojsku Polskim i jest szeroko stosowany (głównie u kobiet i wśród wojsk lotniczych).

Poza wojskiem używana jest czasami przez kucharzy oraz pracowników technicznych. W Rosji i innych krajach byłego ZSRR, a także w Afganistanie, popularne są zimą furażerki wykonane z drogich futer – często z karakułów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 122.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
  • Zdzisław Żygulski jun, Henryk Wielecki: Polski mundur wojskowy. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 412. ISBN 83-03-01483-8.