Fusō (1915)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fusō
Fusō
Historia
Położenie stępki 11 marca 1912
Wodowanie 28 marca 1914
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 18 listopada 1915
Los okrętu zatopiony w cieśninie Surigao 25 października 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 39154
Długość 205,1 m
Szerokość 30,6 m
Zanurzenie 9,7 m
Prędkość po zbudowaniu 22 węzły
II w. ś. 25 węzłów
Napęd
4 turbiny Brown-Curtis
24 kotły Miyabara
4 śruby
moc na próbach: 46500 SHP
moc w służbie: 40000 SHP
Zasięg 8 000 mil/ 14 węzłów

zapasy:

po zbudowaniu węgiel: normalnie 1000 ton, maksymalnie 4000 ton;
olej napędowy: 1000 ton

II w. ś.: olej napędowy: 4500 ton

Uzbrojenie
po zbudowaniu: 12 × 356 mm/45 cal,
16 × 152 mm/50,
12 × 76 mm,
4 × 76 mm plot,
4 × 6,5 mm,
6 × 356 mm podwodnych wyrzutni torped

II w. ś.: 12 × 356 mm/45,
16 × 152 mm,
8 × 127 mm uniwersalne,
do 95 × 25 mm plot,
do 10 × 13,2 mm plot

Wyposażenie lotnicze
3 wodnopłatowce
1 katapulta
Załoga 1400

Fusō (jap. 扶桑?) - japoński pancernik, okręt wiodący typu Fuso. Brał udział w działaniach I i II wojny światowej.

W czasie I wojny światowej nie brał udziału w większych akcjach bojowych. W okresie międzywojennym zmodernizowany (m.in. przedłużony o ponad 7,5 metra, zmieniona maszynownia, przebudowana wieża dowodzenia na kształt charakterystycznej pagody, osiągając 46 metrów ).

Na początku II wojny światowej na Pacyfiku uznawany za przestarzały i zbyt wolny przebywał na wodach wysp macierzystych w czasie ataku na Pearl Harbor jako rezerwa strategiczna.

W czasie bitwy o Midway w eskorcie Sił Aleuckich. Ratował rozbitków z "Mutsu".

W czasie bitwy w cieśninie Surigao zatopiony jedną lub dwiema torpedami wystrzelonymi z niszczyciela USS "Melvin". W wyniku eksplozji magazynów amunicyjnych rozpadł się na dwie części.