G

G g

Litera G w alfabecie Braille'a

G jest siódmą literą alfabetu łacińskiego, dziesiątą literą alfabetu polskiego.

Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). Pojawiła się w łacinie klasycznej w IV wieku p.n.e. – wcześniej do oznaczania głoski [ɡ], tak jak [k] używano litery C. Dodanie do znaku C kreski umożliwiającej powstanie litery G przypisuje się Appiuszowi Klaudiuszowi Cenzorowi (312 r. p.n.e.). Współcześnie używana jest najczęściej do oznaczania głoski [ɡ], ale przed e lub i może też oznaczać np. [ʤ], [ʒ], [x] lub [h].

Zobacz też

• Г (cyrylica)