G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy litery alfabetu łacińskiego. Zobacz też: G jako skrót lub oznaczenie.
G g

G jest siódmą literą alfabetu łacińskiego, dziesiątą literą alfabetu polskiego.

Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). Pojawiła się w łacinie klasycznej w IV wieku p.n.e. – wcześniej do oznaczania głoski [ɡ], tak jak [k] używano tej samej litery C. Dodanie do znaku C kreski umożliwiającej powstanie litery G przypisuje się Appiuszowi Klaudiuszowi Cenzorowi (312 r. p.n.e.)[1]. Współcześnie używana jest najczęściej do oznaczania głoski [ɡ], ale przed e lub i może też oznaczać np. [ʤ], [ʒ], [x] lub [h].

(audio)

Litera G

Wymowa litery G

Inne reprezentacje litery G[edytuj | edytuj kod]

Sygnalizacja Język migowy Alfabet
Braille’a
flaga
Międzynarodowego
Kodu Sygnałowego
Alfabet
semaforowy
Kod Morse'a francuski kanadyjski polski
ICS Golf.svg Semaphore Golf.svg G i LSF LettreG.jpg LSQ g.jpg SGN-PL SW G.PNG info Braille G7.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło g w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Aleksander Gieysztor, Zarys dziejów pisma łacińskiego, Warszawa 2009, s. 49, ISBN 978-83-01-16054-8