Gérard Grisey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gérard Grisey (ur. 16 czerwca 1946 w Belfort – zm. 11 listopada 1998 w Paryżu) – francuski kompozytor, twórca – razem z Tristanem Murailem – kierunku w muzyce współczesnej, zwanego spektralizmem.

Krótka biografia[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w konserwatorium w Trossingen (1963-1965), następnie w Konserwatorium paryskim (1965-1972), gdzie uczęszczał na kursy kompozytorskie samego Oliviera Messiaena. Studiował także u Henri Dutilleux w École normale i uczestniczył w seminariach kompozytorskich Karlheinza Stockhausena, György Ligetiego i Iannisa Xenakisa w Darmstadt (1972). Od 1980 związany z IRCAMem, w latach 1982-1986 uczył na uniwersytecie w Berkeley, a od 1986 wykładał w konserwatorium w Paryżu. Uważany za jednego z głównych twórców spektralizmu. Wzorcowym utworem dla tej nowej techniki stał się cykl jego utworów Les espaces acoustiques („przestrzenie akustyczne”). Przeznaczony jest na obsadę zwiększającą się od altówki solo do 80-osobowej orkiestry. Punktem wyjścia dla melodii i harmonii jest w nich sonogram dźwięku E zagranego na puzonie.

Najważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • K. Kwiatkowski Czas ptaków, ludzi i wielorybów, „Ruch Muzyczny” 2002 nr 23 i 24
  • J. Topolski Czwarty wymiar dźwięku, czyli 7 tez na temat spektralizmu [1]
  • J. Topolski Widma i czasy. Muzyka Gerarda Griseya, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2012

Przypisy

  1. Możliwe są różne tłumaczenia tego tytułu: Cztery pieśni na przekroczenie progu, Cztery pieśni przy przekraczaniu progu