Góra Oliwna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Góra Oliwna
הר הזיתים
Góra Oliwna
Góra Oliwna
Państwo  Izrael
Położenie Jerozolima
Wysokość 815 m n.p.m.
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Góra Oliwnaהר הזיתים
Góra Oliwna
הר הזיתים
Ziemia 31°47′00″N 35°15′03″E/31,783333 35,250833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Góra Oliwna (arab. Dżabal at-Tur, hebr. הר הזיתים – Har ha-Zeitim) – wzniesienie położone we Wschodniej Jerozolimie w Izraelu (818 m n.p.m.)[1].

Od Starego Miasta i Ofelu oddziela je Dolina Cedronu. Jest równoległe do Wzgórza Świątynnego. Na jego stokach od strony wschodniej znajdują się arabskie osiedla Al Azarija (Betania) oraz Betfage. U podnóża góry od strony zachodniej rozciąga się Getsemani.

Od czasów chrześcijańskich wzniesienie było uważane za miejsce święte. Helena, matka cesarza Konstantyna, wzniosła na szczycie bazylikę nazywaną Eleona. Obok niej pochowany został św. Cyryl Jerozolimski. W roku 378 zamożna niewiasta Pomenia wystawiła kościół upamiętniający Wniebowstąpienie Chrystusa. Hiszpańska pątniczka Egeria, która nawiedziła Ziemię Świętą w 380 roku, nazwała go w swoim pamiętniku z podróży Imbomon. W V w., według różnych świadectw, wzgórze było zabudowane klasztorami i świątyniami. M.in. Melania Starsza założyła tuż obok Kościoła Wniebowstąpienia klasztor Apostolion wraz z przyległą kaplicą Martyrium.

Wykopaliska na Górze Oliwnej przeprowadzili w roku 1910 ojcowie biali (ruiny bazyliki bizantyjskiej – Eleona) oraz w 1959 franciszkanie na terenie swojej posesji przy sanktuarium Wniebowstąpienia. Wykazano, że góra nie była zamieszkana w czasach Chrystusa.

Na szczycie Góry Oliwnej i na jej stokach znajdują się dzisiaj następujące sanktuaria chrześcijańskie: kaplica Wniebowstąpienia (w rękach muzułmanów), grota św. Pelagii, prawosławna cerkiew grecka Viri Galilei, francuski karmel Ojcze nasz, klasztor benedyktynek, kościół Dominus flevit, prawosławna rosyjska cerkiew św. Marii Magdaleny oraz monaster Wniebowstąpienia Pańskiego, skała św. Tomasza, Ogród Oliwny i bazylika w Getsemani, polski klasztor elżbietanek – Home of Peace, sanktuarium w Betfage oraz sanktuarium w Betanii.

Góra Oliwna w Biblii[edytuj | edytuj kod]

W czasach starotestamentalnego Dawida Góra Oliwna była miejscem oddawania czci Jahwe.

Przez Górę Oliwną uciekał Dawid przed Absalomem[2]. Od jej strony wjechał do Jerozolimy Jezus[3]. Miejsce pojmania Jezusa[4][5][6][7][8].

Jest wymieniana w Księgach Samuela, Królewskich, Ezechiela i Zachariasza. Wedle proroctwa w Księdze Zachariasza 14,4, ma stanąć na niej Jahwe (w egzegezie chrześcijańskiej utożsamiany z Chrystusem[9][10][11]) w dniu Jahwe. Według Ewangelii Św. Łukasza, Jezus ostatnie noce swojego życia spędzał właśnie na górze Oliwnej (Łk 21,37). Dzieje Apostolskie umiejscawiają na jej szczycie Wniebowstąpienie Pańskie (por. Dz 1, 3-12).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Panorama Jerozolimy z Góry Oliwnej

Przypisy

  1. Ks. E. Dąbrowski, Nowy Testament na tle epoki. Tom I: Geografia – Historia, Pallottinum, Poznań 1958, s. 26.
  2. 2 Sm 15,30
  3. Łk 19:37
  4. Łk 22,39
  5. Mt 26,30
  6. Mt 26,36
  7. Mk 14,26
  8. J 18,1
  9. H. Turkanik, Powtórne przyjście Pana Jezusa Chrystusa, "Łaska i Pokój", Warszawa 1985, s. 123-127. ISBN 83-85006-09-5
  10. Góra Oliwna
  11. Śladami Biblii