Górka Szczęśliwicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Górka Szczęśliwicka
Warsaw Szczesliwicki Lake 002.JPG
Górka Szczęśliwicka latem 2007 roku
Całoroczny Stok Narciarski „Szczęśliwice”
Lokalizacja
Państwo  Polska
Region woj. mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Wysokość maksymalna 152 m n.p.m.
Wysokość minimalna 108 m n.p.m.
Wysokość ośrodka 108 m n.p.m.
Wyciągi
Krzesełkowe 1
Talerzykowe 1
Całkowita przepustowość 1 900 osób/godzinę
Trasy zjazdowe

     Łatwe

1
Całkowita długość tras 0,227 km
Powierzchnia ośrodka 0,0095 km²
Najdłuższa trasa 0,227 km
Pozostała infrastruktura
Operator Warszawski Ośrodek Sportu i Rekreacji
Naśnieżanie TAK
Oświetlenie TAK
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Górka Szczęśliwicka
Górka Szczęśliwicka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Górka Szczęśliwicka
Górka Szczęśliwicka
Ziemia 52°12′18″N 20°57′26″E/52,205000 20,957222Na mapach: 52°12′18″N 20°57′26″E/52,205000 20,957222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Górka Szczęśliwicka (Kopiec Szczęśliwicki) – sztucznie usypane wzniesienie o wysokości 152 m n.p.m., w Parku Szczęśliwickim na Szczęśliwicach, w zachodniej części dzielnicy Ochota i najwyższy punkt wysokościowy Warszawy. Teren parku (ok. 3,5 ha) otoczony jest od zachodniej (po drugiej stronie ul. Drawskiej) strony domami przy ul. Przy Parku oraz Fortem Szczęśliwice, a od wschodniej – jeziorkiem Glinianki Szczęśliwickie.

Obecnie pełni funkcję stoku narciarskiego (Całoroczny Stok Narciarski „Szczęśliwice”).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Górka powstała w wyniku zwożenia tu w latach 50. XX wieku z gruzów Warszawy zniszczonej w czasie wojny, a później – śmieci. W latach 1967-1970 gruzowisko-śmietnisko obsypano ziemią i utworzono park. W latach 80. istniał tu już wyciąg orczykowy, a stok był oświetlony. Górka miała wysokość 138,0 m n.p.m.[1]. W czerwcu 1997 roku ośrodek został wydzierżawiony na 30 lat firmie Energopol Trade SA, która „podsypała” górkę o 14 m (obecnie ma ona 152 m wysokości n.p.m.) i wybudowała wyciąg krzesełkowy[2]. W sezonie zimowym 2005/2006 ośrodek został zamknięty w wyniku konfliktów między dzierżawcą stoku a Urzędem Miasta[3]. W kolejnych sezonach 2006/2007 i 2007/2008[4] był otwierany na kilka zimowych miesięcy aż do września 2008 roku, kiedy doszło do ugody, w ramach której miasto przejęło sprzęt i budynki. Obecnym operatorem ośrodka jest Warszawski Ośrodek Sportu i Rekreacji, a kierownikiem ośrodka jest Arkadiusz Ryder[5].

Stok[edytuj | edytuj kod]

Trasa narciarska o powierzchni 9 500 m² pokryta została matą typu Dendix produkcji angielskiej, która przy zerowych i dodatnich temperaturach zraszana jest „mgłą wodną” dla zmniejszenia tarcia i polepszenia ślizgu, natomiast przy temperaturach ujemnych oraz braku lub małej ilości śniegu naśnieżana jest trzema armatkami szwedzkiej firmy „Areco” (początkowo instalację sztucznego naśnieżania zainstalowała w 1999 roku firma Elster Sp. z o.o. z Nowego Sącza).

Przewyższenie (różnica wysokości) stoku wynosi 44 m, co przy jego długości ok. 227 m daje średnie nachylenie 19% (11°), co z kolei kwalifikuje trasę jako niebieską (łatwą). Maksymalne nachylenie wynosi 17°.

W dolnej części stoku wydzielono oślą łączkę o długości ok. 60 m.

CSN „Szczęśliwice” jest jednym z 3 całorocznych ośrodków narciarskich w Polsce, obok Całorocznego Centrum Narciarstwa MaltaSki w Poznaniu oraz Dolomitów – Sportowej Doliny, Całorocznego Centrum Narciarsko-Snowboardowego w Bytomiu.

Wyciągi[edytuj | edytuj kod]

  • wyciąg krzesełkowy TS-2 firmy Tatrapoma a.s. o wydajności przewozowej 1200 os/h (w zimie) i 782 os/h (w lecie) oraz prędkości maksymalnej 2,3 m/s (w zimie) i 1,5 m/s (w lecie). Liczba krzesełek 33, prędkość przejazdu 36 km/h, długość wyciągu – 224 m, czas przejazdu w zimie 1,7 minuty, w lecie – 2,5 minuty;
  • wyciąg talerzykowy FNV firmy Tatrapoma o wydajności przewozowej 700 os/h (w zimie i w lecie), najwyższa dozwolona prędkość 2 m/s, liczba talerzyków – 42, długość wyciągu – 215 m, czas przejazdu – 1,8 min.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

  • kolejka grawitacyjna „Alpine Coaster” firmy Wiegand o długości 715 m (długość toru wciągowego 216 m, długość toru zjazdowego – 499 m) i średniej szybkości zjazdu 36 km/h. Liczba dwuosobowych wózków – 32
  • taras widokowy u podnóża stoku o powierzchni 900 m²
  • wypożyczalnia nart i desek snowboardowych
  • restauracja i ciastkarnio-lodziarnia

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kopiec Szczęśliwicki. 2011-11-21. [dostęp 2012-01-03].
  2. Michał Wojtczuk. Zimą będzie można szusować na Górce Szczęśliwickiej. „Gazeta Wyborcza”, 2006-11-28. [dostęp 2012-01-03]. 
  3. Miasto: jak nie kupimy górki, to usypiemy nową. „Rzeczpospolita”, 2007-11-05. [dostęp 2012-01-03]. 
  4. Nieszczęśliwe losy Górki Szczęśliwickiej. „Życie Warszawy”, 2008-02-06. [dostęp 2012-01-03]. 
  5. Piotr Szymaniak. Szusuj na Szczęśliwicach. „Rzeczpospolita”, 2009-12-03. [dostęp 2012-01-03]. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]