Günther Blumentritt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Günther Blumentritt
General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1892
Niemcy Monachium
Data i miejsce śmierci 12 października 1967
Niemcy Monachium
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa

Günther Blumentritt (ur. 10 lutego 1892 w Monachium, zm. 12 października 1967 tamże) – niemiecki generał podczas II wojny światowej. Odegrał znaczącą rolę w planowaniu zbrojnej agresji Niemiec w 1939 roku. Służył przez całą wojnę, przez większość czasu na froncie wschodnim. Po wojnie został powołany na świadka w procesach norymberskich, choć nigdy nie zeznawał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do armii Cesarstwa Niemieckiego i walczył w I wojnie światowej na froncie wschodnim w Prusach. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wraz z przyjacielem Erichem von Mansteinem służył pod dowództwem Wilhelma Rittera von Leeba.

W 1939 został pułkownikiem i dowódcą operacyjnym w Grupie Armii Południe na Śląsku pod zwierzchnictwem generała Gerda von Rundstedta, podczas gdy Erich von Manstein był szefem sztabu. Günther Blumentritt i Erich von Manstein wspólnie opracowywali plan generalnej inwazji na Polskę, nazwany Wariantem Białym (niem. Fall Weiss).

W 1940 wziął udział w kampanii francuskiej, nazywanej też Bitwą o Francję.

W 1941 został mianowany szefem sztabu 4 Armii i awansowany do stopnia generała. Jeszcze tego samego roku, pomimo swojego sprzeciwu, Günther Blumentritt został zaangażowany w atak na ZSRR. W 1942 wrócił do Niemiec jako I Zastępca Szefa Wydziału Operacyjnego OKH. Pod koniec roku zasugerował swoim przełożonym, że Niemcy powinni wycofać się ze Stalingradu, lecz jego wniosek został odrzucony.

Podczas lądowania aliantów w Normandii w 1944 był szefem sztabu marszałka Gerda von Rundstedta, dowódcy armii niemieckiej na zachodzie. Był wtedy zamieszany w zamach z 20 lipca 1944, którego celem było zabójstwo Adolfa Hitlera; zamach zakończył się fiaskiem, a w jego rezultacie aresztowanych zostało wielu niemieckich oficerów. Günther Blumentritt został usunięty ze swego stanowiska, lecz przetrwał czystkę, ponieważ Adolf Hitler nie wierzył w jego winę. W końcu za swoja służbę został nagrodzony Krzyżem Rycerskim. Wrócił do służby jako dowódca XII Korpusu SS.

W marcu 1945 został mianowany dowódcą 25 Armii Niemieckiej i tymczasowo objął stanowisko przywódcy 1 Armii Spadochronowej.

Został wzięty do niewoli 1 czerwca 1945 w Szlezwiku-Holsztynie i umieszczony w brytyjskim obozie jenieckim. Przebywał tam do 1 listopada, kiedy to został przeniesiony do obozu amerykańskiego, gdzie przebywał od 6 grudnia 1945 do 1 lutego 1948.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Walther-Peer Fellgiebel: Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939-1945. Podzun-Pallas, 2000. ISBN 3-7909-0284-5. (niem.)
  2. Klaus D. Patzwall, Veit Scherzer: Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt: Verlag Klaus D. Patzwall, 2001. ISBN 3-931533-45-X. (niem.)
  3. Fritjof Schaulen: Eichenlaubträger 1940 – 1945 Zeitgeschichte in Farbe Band I: Abraham – Huppertz. Pour le Merite, 2003. ISBN 3-932381-20-3. (niem.)