Güstrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Güstrow
Herb
Herb Güstrow
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Meklemburgia-Pomorze Przednie
Powierzchnia 70,86 km²
Wysokość 14 m n.p.m.
Populacja (31.12.2008)
• liczba ludności
• gęstość

30 445
430 os./km²
Nr kierunkowy 03843
Kod pocztowy 18273
Tablice rejestracyjne
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Mapa lokalizacyjna Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Güstrow
Güstrow
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Güstrow
Güstrow
Ziemia 53°48′N 12°11′E/53,800000 12,183333Na mapach: 53°48′N 12°11′E/53,800000 12,183333
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Güstrow [ˈgʏstroː] – miasto w Niemczech w landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Rostock, siedziba urzędu Güstrow-Land. Do 3 września 2011 siedziba powiatu Güstrow. Güstrow jest siódmym pod względem wielkości miastem landu z ok. 31 tys. mieszkańców. Leży około 45 km na południe od Rostocku nad rzeką Nebel (dopływ Warnow). W pobliżu miasta leżą jeziora Insel, Sumpf, Parumer stanowiące północną część Pojezierza Meklemburskiego.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta ma pochodzenie słowiańskie. Pierwotnie pisana była w formie Gustrowe (1226) i Guzstrow (1305), w formie Güstrow poświadczona jest od XVI wieku[1]. Jej pierwotna połabska forma ma postać Guščerov i wywodzi się od słowa guščer „jaszczurka”[2]. Stanisław Kozierowski rekonstruował ją w formie Ostrów[3], ponadto spotyka się formę Guszczerowo[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1226 roku Henryk Borwin II, wnuk Henryka Lwa, ufundował w tym miejscu kolegiatę. Tereny te, gdzie istniała słowiańska osada Ostrów, od ok. 1230 należały aż do reformacji do diecezji kamieńskiej. W 1228 roku miejscowość otrzymała prawa miejskie. Wkrótce rozpoczęto w tym miejscu budowę zamku.

W latach 1503, 1508 i 1512 miasto ucierpiało od pożarów, a w 1556 roku pożar zniszczył także zamek. Oficjalnie w 1533 miasto przyjęło luteranizm, kapituła kolegiacka 1547.

W latach 1556-1695 Güstrow był siedzibą książąt Meklemburgii, którzy w 1558 roku rozpoczęli odbudowę zamku po pożarze. W 1621 roku po podziale Meklemburgii miasto stało się stolicą niewielkiego księstwa Mecklenburg-Güstrow. Jednym z książąt był Albrecht von Wallenstein, który mieszkał na zamku w czasie wojny trzydziestoletniej, w latach 1628-1629.

W 1721 roku w mieście toczyły się negocjacje dotyczące zawieszenia broni w III wojnie północnej.

W latach 1910-1938 w Güstrow mieszkał rzeźbiarz niemiecki Ernst Barlach.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zamek wybudowany w latach 1558-1589 w stylu renesansowym. W latach 1963-1981 zamek został odnowiony. Dodano również renesansowy ogród utworzony na podstawie starych rycin.
  • Gotycka kolegiata (niem. Dom) budowana w latach 1226-1335 z bogatym wystrojem gotyckim (m. in. krucyfiks, stalle, późnogotycki ołtarze z około 1500 roku, figury apostołów), renesansowy nagrobek książęcy.
  • Kościół farny Najśw. Marii Panny (niem. Pfarrkirche), obecna forma 1503-1509. Późnogotycki ołtarz.
  • Kaplica św. Gertrudy (niem. Gertrudenkapelle), gotycka, fundowana 1430. Muzeum Ernsta Barlacha.
  • Kościół katolicki, zbud. 1928-1929 (proj. Paul Korff).
  • Ratusz, 1797-1798, z wcześniejszymi reliktami
  • Domy z XVI-XIX w.

Przemysł i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się cukrownia należąca do koncernu Nordzucker AG (drugiego co do wielkości producenta cukru w Europie).

W pobliżu przebiega autostrada A19. Miasto posiada połączenie S-Bahn z Rostockiem. Przez Güstrow przebiega także linia kolejowa Szczecin - Hagenow, ze stacją Güstrow , której fragment do miejscowości Bützow został wybudowany już w 1850 roku.

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Miejscowości partnerskie[5]:

Przypisy

  1. Dieter Berger, Geographische Namen in Deutschland, Dudenverlag, Mannheim 1993, s. 120.
  2. Ernst Eichler, Städtenamenbuch der DDR, Leipzig 1988, s. 125.
  3. S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa
  4. Jarosław Kociuba "Pomorze. Praktyczny przewodnik turystyczny po ziemiach dawnego Księstwa Pomorskiego", Walkowska Wydawnictwo Szczecin 2012
  5. Współpraca

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Denkmale in der Stadt Güstrow, Red. und Text Bärbel Blaschke, 2. erw. Aufl., Güstrow, Museum der Stadt Güstrow, 1977
  • Gerhard Bosinski, Güstrow und seine Kirchen, Berlin, Evangelische Verlagsanstalt, 1980
  • Mecklenburg-Vorpommern (Deutsche Kunstdenkmäler - ein Bildhandbuch), ausgew. und erl. von Gerd Baier, Aufn. von Klaus G. Beyer, Leipzig, Ed. Leipzig, 1992, ISBN 3-361-00352-0
  • Marek Okoń, Güstrow, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 6, Lublin, Towarzystwo Naukowe KUL, 1993

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]