Güstrow
| Güstrow | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Kraj związkowy | Meklemburgia-Pomorze Przednie | ||
| Powierzchnia | 70,86 km² | ||
| Wysokość | 14 m n.p.m. | ||
| Populacja (31.12.2008) • liczba ludności • gęstość |
30 445 430 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 03843 | ||
| Kod pocztowy | 18273 | ||
| Tablice rejestracyjne | GÜ | ||
| Strona internetowa | |||
Güstrow [ˈgʏstroː] (pol. hist. Ostrów[1] lub Gustrowo[2]) - miasto w Niemczech w landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Rostock, siedziba urzędu Güstrow-Land. Do 3 września 2011 siedziba powiatu Güstrow. Güstrow jest siódmym pod względem wielkości miastem landu z ok. 31 tys. mieszkańców. Leży około 45 km na południe od Rostocku nad rzeką Nebel (dopływ Warnow). W pobliżu miasta leżą jeziora Insel, Sumpf, Parumer stanowiące północną część Pojezierza Meklemburskiego.
Spis treści |
Historia [edytuj]
W 1226 roku Henryk Borwin II, wnuk Henryka Lwa, ufundował w tym miejscu kolegiatę. Tereny te, gdzie istniała słowiańska osada Ostrów, od ok. 1230 należały aż do reformacji do diecezji kamieńskiej. W 1228 roku miejscowość otrzymała prawa miejskie. Wkrótce rozpoczęto w tym miejscu budowę zamku.
W latach 1503, 1508 i 1512 miasto ucierpiało od pożarów, a w 1556 roku pożar zniszczył także zamek. Oficjalnie w 1533 miasto przyjęło luteranizm, kapituła kolegiacka 1547.
W latach 1556-1695 Güstrow był siedzibą książąt Meklemburgii, którzy w 1558 roku rozpoczęli odbudowę zamku po pożarze. W 1621 roku po podziale Meklemburgii miasto stało się stolicą niewielkiego księstwa Mecklenburg-Güstrow. Jednym z książąt był Albrecht von Wallenstein, który mieszkał na zamku w czasie wojny trzydziestoletniej, w latach 1628-1629.
W 1721 roku w mieście toczyły się negocjacje dotyczące zawieszenia broni w III wojnie północnej.
W latach 1910-1938 w Güstrow mieszkał rzeźbiarz niemiecki Ernst Barlach.
Zabytki [edytuj]
- Zamek wybudowany w latach 1558-1589 w stylu renesansowym. W latach 1963-1981 zamek został odnowiony. Dodano również renesansowy ogród utworzony na podstawie starych rycin.
- Gotycka kolegiata (niem. Dom) budowana w latach 1226-1335 z bogatym wystrojem gotyckim (m. in. krucyfiks, stalle, późnogotycki ołtarze z około 1500 roku, figury apostołów), renesansowy nagrobek książęcy.
- Kościół farny Najśw. Marii Panny (niem. Pfarrkirche), obecna forma 1503-1509. Późnogotycki ołtarz.
- Kaplica św. Gertrudy (niem. Gertrudenkapelle), gotycka, fundowana 1430. Muzeum Ernsta Barlacha.
- Kościół katolicki, zbud. 1928-1929 (proj. Paul Korff).
- Ratusz, 1797-1798, z wcześniejszymi reliktami
- Domy z XVI-XIX w.
Przemysł i komunikacja [edytuj]
W mieście znajduje się cukrownia należąca do koncernu Nordzucker AG (drugiego co do wielkości producenta cukru w Europie).
W pobliżu przebiega autostrada A19. Miasto posiada połączenie S-Bahn z Rostockiem. Przez Güstrow przebiega także linia kolejowa Szczecin - Hagenow, ze stacją Güstrow , której fragment do miejscowości Bützow został wybudowany już w 1850 roku.
Współpraca [edytuj]
Miejscowości partnerskie[3]:
- Kronshagen, Szlezwik-Holsztyn
- Gryfice, Polska
- Neuwied, Nadrenia-Palatynat
- Ribe, Dania
- Valkeala, Finlandia
Przypisy
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa
- ↑ Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2
- ↑ Współpraca
Bibliografia [edytuj]
- Denkmale in der Stadt Güstrow, Red. und Text Bärbel Blaschke, 2. erw. Aufl., Güstrow, Museum der Stadt Güstrow, 1977
- Gerhard Bosinski, Güstrow und seine Kirchen, Berlin, Evangelische Verlagsanstalt, 1980
- Mecklenburg-Vorpommern (Deutsche Kunstdenkmäler - ein Bildhandbuch), ausgew. und erl. von Gerd Baier, Aufn. von Klaus G. Beyer, Leipzig, Ed. Leipzig, 1992, ISBN 3-361-00352-0
- Marek Okoń, Güstrow, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 6, Lublin, Towarzystwo Naukowe KUL, 1993
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
|
||||||||||||||