Güstrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Güstrow
Herb Flaga
Herb Güstrow Flaga Güstrow
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Meklemburgia-Pomorze Przednie
Powierzchnia 70,86 km²
Wysokość 14 m n.p.m.
Populacja (31.12.2012)
• liczba ludności
• gęstość

28 586
430 os./km²
Nr kierunkowy 03843
Kod pocztowy 18273
Tablice rejestracyjne LRO, BÜZ, DBR, GÜ, ROS, TET
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Mapa lokalizacyjna Meklemburgii-Pomorza Przedniego
Güstrow
Güstrow
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Güstrow
Güstrow
Ziemia 53°48′N 12°11′E/53,800000 12,183333Na mapach: 53°48′N 12°11′E/53,800000 12,183333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Güstrow [ˈgʏstroː] – miasto w Niemczech w landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Rostock, siedziba urzędu Güstrow-Land. Do 3 września 2011 siedziba powiatu Güstrow. Güstrow jest siódmym pod względem wielkości miastem landu z ok. 31 tys. mieszkańców. Leży około 45 km na południe od Rostocku nad rzeką Nebel (dopływ Warnow). W pobliżu miasta leżą jeziora Insel, Sumpf, Parumer stanowiące północną część Pojezierza Meklemburskiego.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta ma pochodzenie słowiańskie. Pierwotnie pisana była w formie Gustrowe (1226) i Guzstrow (1305), w formie Güstrow poświadczona jest od XVI wieku[1]. Jej pierwotna połabska forma ma postać Guščerov i wywodzi się od słowa guščer „jaszczurka”[2]. Stanisław Kozierowski rekonstruował ją w formie Ostrów[3], ponadto spotyka się formę Guszczerowo[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1226 roku Henryk Borwin II, wnuk Henryka Lwa, ufundował w tym miejscu kolegiatę. Tereny te, gdzie istniała słowiańska osada Ostrów, od ok. 1230 należały aż do reformacji do diecezji kamieńskiej. W 1228 roku miejscowość otrzymała prawa miejskie. Wkrótce rozpoczęto w tym miejscu budowę zamku.

W latach 1503, 1508 i 1512 miasto ucierpiało od pożarów, a w 1556 roku pożar zniszczył także zamek. Oficjalnie w 1533 miasto przyjęło luteranizm, kapituła kolegiacka 1547.

W latach 1556-1695 Güstrow był siedzibą książąt Meklemburgii, którzy w 1558 roku rozpoczęli odbudowę zamku po pożarze. W 1621 roku po podziale Meklemburgii miasto stało się stolicą niewielkiego księstwa Mecklenburg-Güstrow. Jednym z książąt był Albrecht von Wallenstein, który mieszkał na zamku w czasie wojny trzydziestoletniej, w latach 1628-1629.

W 1721 roku w mieście toczyły się negocjacje dotyczące zawieszenia broni w III wojnie północnej.

W latach 1910-1938 w Güstrow mieszkał rzeźbiarz niemiecki Ernst Barlach.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zamek wybudowany w latach 1558-1589 w stylu renesansowym. W latach 1963-1981 zamek został odnowiony. Dodano również renesansowy ogród utworzony na podstawie starych rycin.
  • Gotycka kolegiata (niem. Dom) budowana w latach 1226-1335 z bogatym wystrojem gotyckim (m. in. krucyfiks, stalle, późnogotycki ołtarze z około 1500 roku, figury apostołów), renesansowy nagrobek książęcy.
  • Kościół farny Najśw. Marii Panny (niem. Pfarrkirche), obecna forma 1503-1509. Późnogotycki ołtarz.
  • Kaplica św. Gertrudy (niem. Gertrudenkapelle), gotycka, fundowana 1430. Muzeum Ernsta Barlacha.
  • Kościół katolicki, zbud. 1928-1929 (proj. Paul Korff).
  • Ratusz, 1797-1798, z wcześniejszymi reliktami
  • Domy z XVI-XIX w.

Przemysł i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się cukrownia należąca do koncernu Nordzucker AG (drugiego co do wielkości producenta cukru w Europie).

W pobliżu przebiega autostrada A19. Miasto posiada połączenie S-Bahn z Rostockiem. Przez Güstrow przebiega także linia kolejowa Szczecin - Hagenow, ze stacją Güstrow , której fragment do miejscowości Bützow został wybudowany już w 1850 roku.

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Miejscowości partnerskie[5]:

Przypisy

  1. Dieter Berger, Geographische Namen in Deutschland, Dudenverlag, Mannheim 1993, s. 120.
  2. Ernst Eichler, Städtenamenbuch der DDR, Leipzig 1988, s. 125.
  3. ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.
  4. Jarosław Kociuba "Pomorze. Praktyczny przewodnik turystyczny po ziemiach dawnego Księstwa Pomorskiego", Walkowska Wydawnictwo Szczecin 2012
  5. Współpraca

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Denkmale in der Stadt Güstrow, Red. und Text Bärbel Blaschke, 2. erw. Aufl., Güstrow, Museum der Stadt Güstrow, 1977
  • Gerhard Bosinski, Güstrow und seine Kirchen, Berlin, Evangelische Verlagsanstalt, 1980
  • Mecklenburg-Vorpommern (Deutsche Kunstdenkmäler - ein Bildhandbuch), ausgew. und erl. von Gerd Baier, Aufn. von Klaus G. Beyer, Leipzig, Ed. Leipzig, 1992, ISBN 3-361-00352-0
  • Marek Okoń, Güstrow, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 6, Lublin, Towarzystwo Naukowe KUL, 1993

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]