Gąbki szklane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gąbki szklane
Hexactinellida[1]
Schmidt, 1870
Różne formy gąbek szklistych
Różne formy gąbek szklistych
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ gąbki
Gromada gąbki szklane
Portal Portal Zoologia

Gąbki szklane, g. szkliste, g. krzemionkowe sześcioosiowe, g. sześciopromienne (Hexactinellida) – gromada morskich, głębokowodnych zwierząt beztkankowych o szkielecie krzemionkowym, zaliczanych do gąbek (Porifera).

Gąbki krzemionkowe mierzą od 7,5 cm do 1,3 m[2]. Mogą być typu sykon lub leukon. Ich krzemionkowe igły tworzą skomplikowane szkielety, przybierające kształt kielichów, wazonów itp., zróżnicowanych na mega- i mikroskleryty. Mikroskleryty są zakończone amfidyskami. Do podłoża są przytwierdzone dużymi igłami korzeniowymi. Większość komórek Hexactinellida (oprócz drobnych choanocytów i skleroblastów) tworzy syncytium.

Szkielety gąbek krzemionkowych często wykorzystywane są w celach dekoracyjnych. Dotyczy to zwłaszcza dorastającej 30 cm gąbki z rodzaju Euplectella, zwanej koszyczkiem Wenery.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gąbki szklane są grupą wyraźnie odrębną od pozostałych gąbek. Wyróżniane są wśród nich dwie podgromady:

Przypisy

  1. Hexactinellida w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Hickman, Roberts, Larson "Integrated Principles of Zoology"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.