Gąbki szklane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gąbki szklane
Hexactinellida[1]
Schmidt, 1870
Różne formy gąbek szklistych
Różne formy gąbek szklistych
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ gąbki
Gromada gąbki szklane
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gąbki szklane, g. szkliste, g. krzemionkowe sześcioosiowe, g. sześciopromienne (Hexactinellida) – gromada morskich, głębokowodnych zwierząt beztkankowych o szkielecie krzemionkowym, zaliczanych do gąbek (Porifera).

Gąbki krzemionkowe mierzą od 7,5 cm do 1,3 m[2]. Mogą być typu sykon lub leukon. Ich krzemionkowe igły tworzą skomplikowane szkielety, przybierające kształt kielichów, wazonów itp., zróżnicowanych na mega- i mikroskleryty. Mikroskleryty są zakończone amfidyskami. Do podłoża są przytwierdzone dużymi igłami korzeniowymi. Większość komórek Hexactinellida (oprócz drobnych choanocytów i skleroblastów) tworzy syncytium.

Szkielety gąbek krzemionkowych często wykorzystywane są w celach dekoracyjnych. Dotyczy to zwłaszcza dorastającej 30 cm gąbki z rodzaju Euplectella, zwanej koszyczkiem Wenery.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gąbki szklane są grupą wyraźnie odrębną od pozostałych gąbek. Wyróżniane są wśród nich dwie podgromady:

Przypisy

  1. Hexactinellida w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Hickman, Roberts, Larson "Integrated Principles of Zoology"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.