Gładź tynkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gładź tynkowa - zewnętrzna warstwa tynku trójwarstwowego wykonana z zaprawy z kruszywem w postaci drobnoziarnistego piasku przesiewanego, wyrównująca szorstką powierzchnię narzutu tynkowego. Spoiwo w zaprawie wykorzystywane do wykonywania gładzi mogą stanowić cement, wapno, bądź cement i wapno jednocześnie - w zależności od przeznaczenia tynku itp.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czerni Sergiusz, Encyklopedyczny Słownik Techniczny, Warszawa 1967