Głos ludzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Głosy ludzkie)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Głos ludzki – wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części.

Ton głosu może sugerować, że wypowiedź jest pytaniem, nawet jeśli nie wynika to z formy gramatycznej oraz zdradzać uczucia, takie jak gniew, szczęście, smutek. Ton głosu może oznaczać, w jakim stopniu mówiącemu na czymś zależy, jak jest do czegoś nastawiony. Na przykład słowa „przykro mi” zależnie od tonu może oznaczać zarówno skruchę lub żal, jak ironię czy obojętność.

Pojmowany jako instrument muzyczny, ludzki aparat głosowy jest uważany za najdoskonalszy instrument dęty.

Powstawanie dźwięku w fałdach głosowych[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Więzadła głosowe.

Więzadła głosowe mają różną długość u kobiet i mężczyzn. U mężczyzn są na ogół dłuższe (niższa barwa głosu) – od 17 do 25 mm, zaś kobiety mają odpowiednio krótsze fałdy głosowe (długości 12-17 mm).

Więzadła głosowe znajdują się powyżej tchawicy. Pożywienie nie przechodzi przez nie – reguluje to nagłośnia, automatycznie blokując drogi oddechowe przy przełykaniu. Gdy jedzenie dostanie się do tchawicy, powoduje duszenie się.

Więzadła głosowe znajdują się w krtani. Są przytwierdzone od strony rdzenia kręgowego do wyrostków głosowych znajdujących się na parzystych chrząstkach nalewkowatych, a z drugiej do chrząstki tarczowatej. Składają się głównie z nabłonka, ale fałdy głosowe, znajdujące się najniżej chrząstki tarczowatej zawierają włókna mięśniowe. Więzadła głosowe nie są połączone, tworzą dziurę szparę głośni. Gdy szpara jest szeroka, powietrze przepływa swobodnie, gdy zaś jest zwężona, powietrze opływa fałdy głosowe, powodując ich drganie (wytwarzanie dźwięku). Wysokość głosu zależy od napięcia fałd głosowych, a głośność od szybkości przepływu powietrza.

Różnice w budowie fałd głosowych powodują różne brzmienie głosu u poszczególnych osób, także w obrębie tej samej płci.

Modyfikowanie głosu[edytuj | edytuj kod]

Ludzki głos jest w istocie złożonym instrumentem. Może być modyfikowany poprzez zmianę napięcia fałd głosowych, zmianę ilości przepływającego powietrza, a także kształt klatki piersiowej, szyi, ułożenie języka. Wpływa to na ton i barwę dźwięku. Uzyskanie naturalnej emisji głosu, świadome poszerzenie jego skali, zwiększenie siły głosu, wykształcenie jego barwy można osiągnąć poprzez impostację głosu[1].

Wady głosu[edytuj | edytuj kod]

Jest wiele powodów wad głosu m.in. wady wymowy, uszkodzenia fałd głosowych. Długie mówienie może spowodować przemęczenie narządów mowy. Leczeniem chorób i wad narządów mowy zajmuje się foniatria.

Rodzaje głosu ludzkiego[edytuj | edytuj kod]

Rodzajami ludzkiego głosu są (w kolejności, w grupie żeńskiej i męskiej odrębnie, od głosów o skali w najwyższym rejestrze do najniższego rejestru):

Skale niektórych rodzajów ludzkiego głosu
Range of soprano voice marked on keyboard.svg
Sopran
Range of alto voice marked on keyboard.svg
Alt
Range of tenor voice marked on keyboard.svg
Tenor
Range of bass voice marked on keyboard.svg
Bas

Skala głosu ludzkiego[edytuj | edytuj kod]

Skala głosu ludzkiego jest to zakres dźwięków wytwarzanych przez głos ludzki. Skala głosu różni się w zależności od wieku człowieka (dzieci, młodzież, dorośli), płci oraz od rodzaju głosu, jakim dysponuje konkretna osoba[3]. Przeciętnie skala dorosłego człowieka wynosi 1,5 oktawy. U osób ćwiczących śpiew skala głosu rozszerza się od 2 do 3 oktaw[4].

Skale dla rodzajów głosów ludzkich[edytuj | edytuj kod]

  • skala sopranu – c1 – c3, niekiedy e3 (koloratura nawet do g3)
  • skala mezzosopranu – a – g2 (liryczny), g – c3 (dramatyczny)
  • skala altu – g(czasem f) – g2
  • skala kontraltu – c – c2
  • skala tenoru – c – c2 (czasem d2)
  • skala barytonu – G/A – g1
  • skala basu – E – d1 (bas profondo od C)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Encyklopedia muzyki RMF Classic.
  2. 2,0 2,1 Rodzaje głosów chórzyści i śpiewacy (pol.).
  3. J. Chaciński, K. Chacińska: Podstawy emisji głosu w procesie kształcenia nauczycieli muzyki. Słupsk: WSP, 1999.
  4. Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 814. ISBN 83-01-11390-1.