Głuptak niebieskonogi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Głuptak niebieskonogi
Sula nebouxii[1]
Milne-Edwards, 1882
Głuptak niebieskonogi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd głuptakowe
Rodzina głuptaki
Rodzaj Sula
Gatunek głuptak niebieskonogi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     zasięg występowania

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Głuptak niebieskonogi, gap niebieskonogi (Sula nebouxii) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków (Sulidae), zamieszkujący zachodnie wybrzeże Ameryki Środkowej i Południowej oraz wyspy Galapagos.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Samice nieco większe od samców. Głowa brązowawa, biało prążkowana, na części twarzowej naga, szaroniebieska skóra. Jasnoniebieskie nogi. Długie, brązowe skrzydła. Pierś i spodnia część ciała oraz środkowe sterówki białe. Dziób niebieskawy, ma ząbkowane krawędzie ułatwiające chwytanie ryb.
Rozmiary
dł. ciała ok. 76-84 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 152 cm
Waga
ok. 1,3-1,8 kg
Zachowanie
Żyje samotnie lub w stadach.
Długość życia
Do 17 lat.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tropikalne i subtropikalne wyspy na Pacyfiku.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się rybami, po które nurkuje, czasem z dużej wysokości. Poluje pojedynczo, parami lub w większych grupach - ptaki współpracują wtedy ze sobą przy chwytaniu zdobyczy.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Zachowania godowe
Samiec odbywa loty godowe wokół terytorium oraz tańczy przed samicą prezentując swoje niebieskie nogi. Przynosi samicy materiał na gniazdo.
Gniazdo
Na ziemi. Gniazduje kolonijnie, ale zachowuje dystans pomiędzy poszczególnymi gniazdami.
Jaja
Samica składa 2-3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja są wysiadywane przez oboje rodziców przez ok. 41 dni. Jako że głuptak niebieskonogi nie posiada plamy lęgowej (fragmentu nagiej skóry na brzuchu), ogrzewa jaja stopami.
Pisklęta
Aż do wieku 1 miesiąca pisklęta nie potrafią kontrolować temperatury swojego ciała, muszą więc być często karmione.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Liczebność gatunku to ok. 40 tysięcy par, z czego połowa gniazduje na wyspach Galapagos i jest tam prawnie chroniona. Nie jest zagrożony wg danych IUCN (status LC - least concern)[2].

Przypisy

  1. Sula nebouxii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Sula nebouxii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)