Głuszyna (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Głuszyna
jednostka pomocnicza Poznania
Piotrowo Poznan 1.JPG
Osiedle mieszkaniowe przy ul. Głuszyna
Miasto Poznań
Status jednostka pomocnicza
W granicach Poznania 1942
Powierzchnia 14,43 km²
Ludność (2010)
 • liczba ludności

3834
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
SIMC10 0969882
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Głuszyna
Głuszyna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Głuszyna
Głuszyna
Ziemia 52°19′16″N 16°56′57″E/52,321111 16,949167Na mapach: 52°19′16″N 16°56′57″E/52,321111 16,949167
Strona internetowa

Głuszyna – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w południowo-wschodnim krańcu miasta, w pobliżu rzeczki Głuszynki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze wzmianki o wsi Głuszyna pochodzą z Kronik Jana Długosza, który wymienia ją przy okazji opisu najazdu Krzyżaków w 1331 roku na Wielkopolskę. W 1797 roku w Głuszynie urodził się Paweł Edmund Strzelecki, polski podróżnik i odkrywca. Wydarzenie to upamiętniają dwa pomniki (obelisk i głaz).

W administracyjne granice Poznania Głuszyna została włączona w 1942 roku. W latach 1954–1990 Głuszyna należała do dzielnicy Nowe Miasto. W 1995 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Głuszyna[1].

Obiekty i zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na jej terenie mieści się też osiedle mieszkaniowe przeznaczone pierwotnie dla rodzin lotników stacjonujących na lotnisku wojskowym w Krzesinach. Na osiedlu znajduje się również jednostka Ochotniczej Straży Pożarna "OSP Poznań-Głuszyna", która powstała 20 września 1948[2].

Kościół w Głuszynie

W centrum starej wsi Głuszyna znajduje się zabytkowy[3], XIII-wieczny parafialny kościół św. Jakuba Większego Apostoła, w którym jednym z cenniejszych skarbów są XIX-wieczne organy zbudowane przez niemieckiego organmistrza Friedricha Ladegasta[4].

Przyroda i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Na południe od Głuszyny do Kopla uchodzi Głuszec[5]. W latach 1977-1978 powstał projekt przekształcenia doliny Kopla i Głuszca w wielki ośrodek wypoczynkowo-rekreacyjny o znaczeniu ponadregionalnym (2100 ha, dla 50.000 użytkowników). Znaczna część doliny miała zostać zalana przez zbiornik retencyjny, nad którym powstałyby porty, mariny, kempingi i ośrodki wypoczynkowe, a także kilka wysp. Autorką koncepcji ogólnej tego założenia była Lidia Wejchert. Projekt zdobył nagrodę II stopnia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (1979). Ostatecznie miasto położyło nacisk na rozwój rekreacji nad Maltą, a sąsiedztwo bazy lotniczej w Krzesinach, po wejściu Polski do NATO, skutecznie zablokowało realizację tego szeroko zakrojonego projektu[6].


Przypisy

  1. Uchwała Nr LXXII/540/II/98 Rady Miasta Poznania z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie utworzenia Osiedla Głuszyna w Poznaniu
  2. spis OSP
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie (pol.). 30 września 2014.
  4. Oficjalna strona parafii
  5. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), mapa przy s.96
  6. Henryk Marcinkowski, Witold Milewski, Edmund Pawłowicz, Regina Pawuła-Piwowarczyk, Zygmunt Skupniewicz, Lidia Wejchert, Projekt - Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2013, s.296-301, ISBN 978-83-7768-069-8