GAU-13/A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
GAU-13/A
Dane podstawowe
Państwo USA
Producent General Electric
Rodzaj armata wielolufowa
Zasada działania broń napędowa, napędzana solnikiem pneumatycznym
Dane techniczne
Liczba luf 4
Kaliber 30 mm
Nabój 30 x 173 mm
Zasilanie beztaśmowe
Wymiary
Długość 2794 mm
Szerokość 306 mm
Długość lufy 2300 mm
Masa
Broni 136 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 1036 m/s
Energia pocz. pocisku 153-500 kJ
Masa pocisku 160-1000 g
Szybkostrzelność teoretyczna 2400 strz./min.
Zasięg skuteczny 2000 m
Dane operacyjne
Platformy strzeleckie
GPU-5/A
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Tajlandia


GAU-13/A (oznaczenie fabryczne GE-430) – amerykańskie lotnicza armata wielolufowa.

Armata GAU-13/A powstała w wyniku zapotrzebowania na broń o masie i odrzucie mniejszych niż GAU-8/A Avenger, ale zasilanej ta samą amunicja 30 mm. Według zamierzeń chciano skonstruować broń pozwalającą przekształcić dowolny samolot wielozadaniowy w maszynę szturmową mającą zbliżone do A-10 możliwości zwalczania czołgów. Armaty GAU-13/A były instalowane w zasobnikach GPU-5/A, które można było podwieszać pod takimi samolotami jak F-5, F-15 i F16.

W Stanach Zjednoczonych podstawowym nosicielem zasobników GPU-5/A były samoloty F-16A Air National Guard. Według planów miały one zastąpić A-10 w roli samolotów szturmowych. I wojna w Zatoce Perskiej wykazała jednak że duży odrzut GAU-13/A powoduje ze celność ognia jest niezadowalająca, a F-16 nie jest w stanie zastąpić A-10 w roli samolotu do zwalczania broni pancernej. W rezultacie armata GAU-13/A została wycofana z uzbrojenia US Armed Forces. Obecnie używana jest jeszcze przez niektóre kraje które zakupiły w latach 80. zasobniki GPU-5/A.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 77. ISBN 83-86028-01-7.