GAZ-24 Wołga
| GAZ 24 Wołga | |
 |
|
| Inne nazwy | Wołga |
| Producent | GAZ |
| Okres produkcji | 1968 - 1985 |
| Miejsce produkcji |  ZSRR |
| Poprzednik | GAZ-21 Wołga |
| Następca | GAZ-24-10 Wołga |
| Dane techniczne | |
| Segment | E |
| Typy nadwozia | sedan, kombi |
| Silniki | R4 2,5 l |
| Skrzynia biegów | 4-biegowa manualna |
| Rodzaj napędu | tylny |
| Długość | 4735 mm |
| Szerokość | 1800 mm |
| Wysokość | 1490 mm 1549 mm (kombi) |
| Rozstaw osi | 2800 mm |
| Masa własna | 1300 kg 1400 kg (kombi) |
| Poj. zbiornika paliwa | 55 l |
| Liczba miejsc | 5 (6) |
| Pojemność bagażnika | 580 l |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
GAZ 24 Wołga – samochód osobowy produkowany przez fabrykę Gorkowskij Awtomobilnyj Zawod w Niżnym Nowogrodzie.
Wołga produkowana była w dwóch wersjach GAZ-24-01 (sedan) i GAZ 24-02 (kombi).
Wołgi 24 najczęściej można było spotkać w roli taksówek, gdyż posiadały obszerne wnętrze oraz bardzo miękkie piórowe zawieszenie tylne, które zapewniało znaczną wygodę jazdy[1].
Bardziej luksusowe wersje (koniecznie w kolorze czarnym) były zarezerwowane dla dyrektorów fabryk i urzędników państwowych, a także tajnych oddziałów milicji oraz wywiadu. W latach 80. krążyła legenda o wołdze, której załoga porywała dzieci[1].
Następne wersje Wołgi to GAZ-24-10 Wołga, GAZ-31029 Wołga i GAZ-3105 Wołga
Spis treści |
[edytuj] Konstrukcja
[edytuj] Nadwozie
Nadwozie stalowe samonośne, zamknięte, czterodrzwiowe, trójbryłowe. Silnik umieszczony z przodu napędza koła tylne. Drzwi stalowe, otwierane w kierunku jazdy, z szybami opuszczanymi; przednie drzwi wyposażone w lufcik uchylny. W stosunku do poprzednika nadwozie było zdecydowanie niższe, przez co optycznie wydawało się szersze (szerokość zewnętrza była identyczna). Rozstaw osi został wydłużony o 100 mm. Także rozstaw kół przednich jest większy niż w poprzednim modelu Wołgi. Ciężar własny uległ zmniejszeniu o ok. 150 kg. w stosunku do pierwszych wersji Wołgi.
[edytuj] Zawieszenie i układ jezdny
Przednie: połączone z nadwoziem poprzez ramę pomocniczą będącą jednocześnie przednim wspornikiem silnika; podwójne wahacze poprzeczne ze sprężynami śrubowymi i amortyzatorami teleskopowymi umieszczonymi centralnie w sprężynach; stabilizator. Tylne: sztywny most, resory piórowe półeliptyczne, amortyzatory teleskopowe umieszczone skośnie - górną częścią w kierunku osi symetrii nadwozia.
Koła stalowe, mocowane pięcioma nakrętkami do szpilek osadzonych w piaście, rozmiar 14", ogumienie dętkowe lub bezdętkowe szerokości 185 lub 195 mm o profilu 80.
Układ hamulcowy roboczy: hydrauliczny, nożny, dwuobwodowy, ze wspomaganiem podciśnieniowym; hamulce bębnowe, na przedniej osi w układzie duplex, na tylnej w układzie simplex. Układ hamulcowy pomocniczy: mechaniczny, ręczny, działa na koła tylne.
Układ kierowniczy z przekładnią ślimakowo-rolkową, bez wspomagania.
[edytuj] Silnik i przeniesienie napędu
Silnik benzynowy: czterocylindrowy, rozrząd w układzie OHV z dwoma zaworami na cylinder napędzany kołami zębatymi, zawory ssące i wydechowe zgrupowane z prawej strony silnika; zasilanie gaźnikiem dwugardzielowym K-126Г z oszczędzaczem; blok silnika, tłoki i głowica odlane ze stopu aluminium, tuleje cylindrów żeliwne; chłodzenie cieczą z chłodnicą umieszczoną z przodu, za żaluzją sterowaną ręcznie, obieg chłodnicy włączany termostatem.
Sprzęgło suche jednotarczowe, sterowane hydraulicznie.
Skrzynia biegów czterobiegowa z biegiem wstecznym, zespolona ze sprzęgłem i silnikiem, synchronizowana, z dźwignią w podłodze; przeniesienie napędu wałem z przegubami Kardana, przekładnia główna hipoidalna o przełożeniu 4,1:1
| Silnik 24Д | |
|---|---|
| Paliwo | Benzyna LO 85 |
| Ilość cylindrów | 4 w układzie rzędowym |
| Średnica cylindrów | 92 mm |
| Skok tłoka | 92 mm |
| Pojemność | 2445 cm³ |
| Stopień sprężania | 8,2:1 |
| Moc maksymalna | 70 kW |
| Maksymalny moment obrotowy | 185 Nm |
| Silnik 2401 | |
| Paliwo | Benzyna LO 76 |
| Ilość cylindrów | 4 w układzie rzędowym |
| Średnica cylindrów | 92 mm |
| Skok tłoka | 92 mm |
| Pojemność | 2445 cm³ |
| Stopień sprężania | 6,7:1 |
| Moc maksymalna | 62 kW |
| Maksymalny moment obrotowy | 172 Nm |
- Silnik 24 D pozwalał na osiągnięcie prędkości 145 km/h
- 23s. potrzebowała Wołga na osiągnięcie 100 km/h
[edytuj] Instalacja elektryczna
12 woltowa, z biegunem ujemnym na masie, akumulator 55 Ah, alternator o mocy 450 W, bezpieczniki bimetalowe umieszczone w kabinie.
[edytuj] Historia
Produkowany od roku 1956 poprzednik modelu 24, GAZ 21, mimo że w czasie swojego powstawania był konstrukcją nowoczesną, na początku lat 60. okazał się przestarzały, szczególnie w kwestii wyglądu zewnętrznego.
W roku 1962 podjęto prace nad następcą Wołgi 21. Nowy samochód projektowano z myślą o wykorzystaniu wielu wersji silnikowych - zmodernizowanego czterocylindrowego silnika z GAZa 21 oraz nowych konstrukcji: sześciocylindrowego rzędowego i ośmiocylindrowego w układzie V. Wkrótce idea silnika sześciocylindrowego jak również automatycznej skrzyni biegów została odrzucona, i GAZ 24 miał być produkowany z silnikami R4 2,5l oraz V8 5.5l
W latach 1962 - 1965 zbudowano kilka prototypów istotnie różniących się wyglądem, aż w roku 1965 powstała konstrukcja zbliżona do późniejszej seryjnej. W 1966 powstały pierwsze jeżdżące prototypy, oznaczone M-24 (poprzedni model skonstruowany na bazie GAZa 21 miał oznaczenie M-23). Prototypy wyposażone były również w podwójne reflektory przednie, jednak ta wersja nie weszła do seryjnej produkcji.
W 1967 rozpoczęto produkcję samochodu GAZ-24, który posiadał nowoczesną sylwetkę i był lżejszy od poprzednika.
Przypisy
|
|||||||||||||||
