GAZ-24 Wołga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
GAZ 24 Wołga
GAZ 24 Wołga
Inne nazwy Wołga
Producent GAZ
Okres produkcji 1970 - 1985
Miejsce produkcji  ZSRR
Poprzednik GAZ-21 Wołga
Następca GAZ-24-10 Wołga
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia sedan, kombi
Silniki R4 2,5 l
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4735 mm
Szerokość 1800 mm
Wysokość 1490 mm
1549 mm (kombi)
Rozstaw osi 2800 mm
Masa własna 1300 kg
1400 kg (kombi)
Poj. zbiornika paliwa 55 l
Liczba miejsc 5 (6)
Pojemność bagażnika 580 l
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

GAZ 24 Wołgasamochód osobowy produkowany przez fabrykę Gorkowskij Awtomobilnyj Zawod w Niżnym Nowogrodzie.

Wołga produkowana była w dwóch wersjach GAZ-24-01 (sedan) i GAZ 24-02 (kombi).

Wołgi 24 najczęściej można było spotkać w roli taksówek, gdyż posiadały obszerne wnętrze oraz bardzo miękkie piórowe zawieszenie tylne, które zapewniało znaczną wygodę jazdy[1].

Bardziej luksusowe wersje (koniecznie w kolorze czarnym) były zarezerwowane dla dyrektorów fabryk i urzędników państwowych, a także tajnych oddziałów milicji oraz wywiadu. W latach 80. krążyła legenda o wołdze, której załoga porywała dzieci[1].

Następne wersje Wołgi to GAZ-24-10 Wołga, GAZ-31029 Wołga i GAZ-3105 Wołga

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Nadwozie[edytuj | edytuj kod]

Nadwozie stalowe samonośne, zamknięte, czterodrzwiowe, trójbryłowe. Silnik umieszczony z przodu napędza koła tylne. Drzwi stalowe, otwierane w kierunku jazdy, z szybami opuszczanymi; przednie drzwi wyposażone w lufcik uchylny. W stosunku do poprzednika nadwozie było zdecydowanie niższe, przez co optycznie wydawało się szersze (szerokość zewnętrza była identyczna). Rozstaw osi został wydłużony o 100 mm. Także rozstaw kół przednich (1476 mm.) jest większy niż w poprzednim modelu Wołgi. Ciężar własny uległ zmniejszeniu o ok. 150 kg. w stosunku do pierwszych wersji Wołgi.

Zawieszenie i układ jezdny[edytuj | edytuj kod]

Przednie: połączone z nadwoziem poprzez ramę pomocniczą będącą jednocześnie przednim wspornikiem silnika; podwójne wahacze poprzeczne ze sprężynami śrubowymi i amortyzatorami teleskopowymi umieszczonymi centralnie w sprężynach; stabilizator. Tylne: sztywny most, resory piórowe półeliptyczne, amortyzatory teleskopowe umieszczone skośnie - górną częścią w kierunku osi symetrii nadwozia.

Koła stalowe, mocowane pięcioma nakrętkami do szpilek osadzonych w piaście, rozmiar 14", ogumienie dętkowe lub bezdętkowe szerokości 185 lub 195 mm o profilu 80. Rozstaw kół przednich – 1476 mm, – tylnych 1420 mm.

Układ hamulcowy roboczy: hydrauliczny, nożny, dwuobwodowy, ze wspomaganiem podciśnieniowym; hamulce bębnowe, na przedniej osi w układzie duplex, na tylnej w układzie simplex. Układ hamulcowy pomocniczy: mechaniczny, ręczny, działa na koła tylne.

Układ kierowniczy z przekładnią ślimakowo-rolkową, bez wspomagania.

Silnik i przeniesienie napędu[edytuj | edytuj kod]

Silnik benzynowy: czterocylindrowy, rozrząd w układzie OHV z dwoma zaworami na cylinder napędzany kołami zębatymi, zawory ssące i wydechowe zgrupowane z prawej strony silnika; zasilanie gaźnikiem dwugardzielowym K-126Г z oszczędzaczem; blok silnika, tłoki i głowica odlane ze stopu aluminium, tuleje cylindrów żeliwne; chłodzenie cieczą z chłodnicą umieszczoną z przodu, za żaluzją sterowaną ręcznie, obieg chłodnicy włączany termostatem.

Sprzęgło suche jednotarczowe, sterowane hydraulicznie.

Skrzynia biegów czterobiegowa z biegiem wstecznym, zespolona ze sprzęgłem i silnikiem, synchronizowana, z dźwignią w podłodze; przeniesienie napędu wałem z przegubami Kardana, przekładnia główna hipoidalna o przełożeniu 4,1:1

Silnik 24D
Paliwo Benzyna LO 85
Ilość cylindrów 4 w układzie rzędowym
Średnica cylindrów 92 mm
Skok tłoka 92 mm
Pojemność 2445 cm³
Stopień sprężania 8,2:1
Moc maksymalna 70 kW
Maksymalny moment obrotowy 185 Nm
Silnik 2401
Paliwo Benzyna LO 76
Ilość cylindrów 4 w układzie rzędowym
Średnica cylindrów 92 mm
Skok tłoka 92 mm
Pojemność 2445 cm³
Stopień sprężania 6,7:1
Moc maksymalna 62 kW
Maksymalny moment obrotowy 172 Nm
  • Silnik 24 D pozwalał na osiągnięcie prędkości 145 km/h
  • 23s. potrzebowała Wołga na osiągnięcie 100 km/h

Instalacja elektryczna[edytuj | edytuj kod]

12 woltowa, z biegunem ujemnym na masie, akumulator 55 Ah, alternator o mocy 450 W, bezpieczniki bimetalowe umieszczone w kabinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Produkowany od roku 1956 poprzednik modelu 24, GAZ 21, mimo że w czasie swojego powstawania był konstrukcją nowoczesną, na początku lat 60. okazał się przestarzały, szczególnie w kwestii wyglądu zewnętrznego.

W roku 1962 podjęto prace nad następcą Wołgi 21. Nowy samochód projektowano z myślą o wykorzystaniu wielu wersji silnikowych - zmodernizowanego czterocylindrowego silnika z GAZa 21 oraz nowych konstrukcji: sześciocylindrowego rzędowego i ośmiocylindrowego w układzie V. Wkrótce idea silnika sześciocylindrowego jak również automatycznej skrzyni biegów została odrzucona, i GAZ 24 miał być produkowany z silnikami R4 2,5l oraz V8 5.5l. Ośmiocylindrowa jednostka co prawda trafiła do Wołgi ale tylko w samochodach przeznaczonych dla bezpieki. Ogromna masa silnika niezbyt dobrze wpływała na właściwości jezdne samochodu, dlatego tylną część pojazdu obciążono żeliwną płytą o masie ok 200kg.

W latach 1962 - 1965 zbudowano kilka prototypów istotnie różniących się wyglądem, aż w roku 1965 powstała konstrukcja zbliżona do późniejszej seryjnej. W 1966 powstały pierwsze jeżdżące prototypy, oznaczone M-24 (poprzedni model skonstruowany na bazie GAZa 21 miał oznaczenie M-23). Prototypy wyposażone były również w podwójne reflektory przednie, jednak ta wersja nie weszła do seryjnej produkcji.

W 1967 rozpoczęto produkcję samochodu GAZ-24, który posiadał nowoczesną sylwetkę i był lżejszy od poprzednika.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Informacje uzyskane z Prywatnego Muzeum Motoryzacji i Techniki w Otrębusach.