Gałęźnica szorstkołuska
| Gałęźnica szorstkołuska | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Rząd | łuskonośne |
| Podrząd | węże |
| Rodzina | żmijowate |
| Podrodzina | żmije |
| Rodzaj | Atheris |
| Gatunek | gałęźnica szorstkołuska |
| Nazwa systematyczna | |
| Atheris squamigera[1] | |
| (Hallowell, 1856) | |
| Podgatunki | |
|
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Gałęźnica szorstkołuska (Atheris squamigera) – gatunek jadowitego wężą z rodziny żmijowatych.
[edytuj] Występowanie
Występuje w Zachodniej Afryce a zasiedlane przez nią tereny rozciągają się od Gwinei po Benin. Wyizolowane kolonie można spotkać w Nigerii, Kamerunie, Gabonie i Gwinei Równikowej.Zamieszkuje tropikalne lasy, podmokłe zarośla na skraju lasów i zarośnięte krzewami bagna.
[edytuj] Cechy charakterystyczne
Wąż jadowity o uzębieniu Solenoglypha. Jest to najwyższy stopień rozwoju aparatu jadowego u węży. Zęby te znajdują się w przedniej części otworu gębowego żmii, złożone pozostają równolegle do kości szczęki. Zęby są typu kanalikowego. Jest to wąż zwinny, szybki i dość agresywny. Gdy poczuje się zagrożony błyskawicznie atakuje.
[edytuj] Wygląd
Dorosłe osobniki osiągają od 45 cm do 70 cm długości. Samice są zazwyczaj nieco większe od samców. Ciało szczupłe. Ogon dobrze umięśniony i chwytny. Głowa trójkątna, spłaszczona i wyodrębniona od reszty ciała. Barwa dorosłych osobników zmienna od jasnozielonej po brązową, często z bladożółtymi plamkami biegnącymi wzdłuż . Brzuch bladozielony, bladożółty czasem niebieskawy. Młode mogą być brązowe lub jasnobrązowe. W ciągu 24 godzin zmieniają kolor na żółto-zielony lub ciemny zielony.
[edytuj] Biotop
Prowadzi nadrzewny tryb życia. Można ją spotkać w gęstych gałęziach, 1-2 metry nad ziemią. Czasem jednak poluje na ziemi.
[edytuj] Pokarm
Jaszczurki, gryzonie, żaby nadrzewne.
[edytuj] Rozmnażanie
Gody mają miejsce w okresie od września do listopada. Jak każdy przedstawiciel Atheris jajożyworodna. Samica rodzi 6-9 młodych na przełomie marca i kwietnia. Młode mają długość 13 cm do 19 cm.
[edytuj] Zagrożenie
O jadzie przedstawicieli gatunku Atheris wiadomo stosunkowo niewiele, oprócz tego, że jest hemotoksyczny, zaś ukąszenie powoduje bolesny obrzęk i problemy z krzepliwością krwi. Niegdyś uważano, że jad jest niegroźny dla człowieka, ale odnotowano kilka przypadków poważnych komplikacji hematologicznych.
[edytuj] Podgatunki
Wyróżniono dwa podgatunki[2]:
- Atheris squamigera squamigera
- Atheris squamigera robusta
Przypisy
- ↑ Atheris squamigera w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Atheris squamigera (ang.). The Reptile Database. [dostęp 6 września 2010].
[edytuj] Bibliografia
- Wacław Jaroniewski: Jadowite węże świata (atlas). Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1984. ISBN 8302009776.
- Coborn. J, Atlas węży świata.
|
||||||||||||||
