Gabinet Williama McMahona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Premier William McMahon w czasie wizyty w Białym Domu
Wicepremier Doug Anthony
David Fairbairn, minister edukacji i nauki, a później obrony
Ken Anderson, minister zaopatrzenia, a później zdrowia

Gabinet Williama McMahona - czterdziesty siódmy gabinet federalny Australii, urzędujący od 10 marca 1971 do 5 grudnia 1972. Był trzynastym z rzędu gabinetem koalicyjnym LPA i Partii Wiejskiej (CP). Gdy po jego dymisji partie te przeszły do opozycji, zakończył się trwający 23 lata okres ich nieprzerwanych, wspólnych rządów. Do dziś jest to rekordowy w historii Australii czas pozostawania u władzy jednego obozu politycznego.

Okoliczności powstania i dymisji[edytuj | edytuj kod]

Gabinet powstał w środku kadencji Izby Reprezentantów. William McMahon był faworytem do przejęcia sterów w Partii Liberalnej, co automatycznie oznaczałoby też funkcję premiera, już w grudniu 1967, gdy nagle zmarł ówczesny szef rządu Harold Holt. Kandydatura McMahona została zablokowana przez przywódcę Partii Wiejskiej Johna McEwena, który oświadczył, że nie ufa McMahonowi i nie zamierza wchodzić do rządu pod jego kierownictwem. Nie chcąc dopuścić do rozpadu koalicji, ostatecznie LPA wybrała w styczniu 1968 Johna Gortona. Trzy lata później McEwen przeszedł na emeryturę, a nowym liderem CP został Doug Anthony, który dał do zrozumienia, że obsada stanowiska premiera zależy tylko od LPA i że on nie miałby nic przeciwko współpracy z McMahonem. W efekcie w marcu 1971 minister obrony Malcolm Fraser zainicjował wewnątrzpartyjny bunt przeciw coraz bardziej niepopularnemu Gortonowi. Klub parlamentarny LPA miał zdecydować o wotum zaufania dla premiera, lecz w głosowaniu padł remis. Gorton uznał taki wynik za osobistą porażkę i podał się do dymisji, a partia nowym liderem wybrała Williama McMahona.

Gabinet urzędował do końca kadencji Izby Reprezentantów. W przeprowadzonych na początku grudnia 1972 wyborach koalicja LPA-CP po raz pierwszy od 23 lat uległa Australijskiej Partii Pracy (ALP), która w nadzwyczajnym trybie, jeszcze przed ogłoszeniem pełnych i ostatecznych wyników, utworzyła pierwszy gabinet Gougha Whitlama.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W chwili powstania[edytuj | edytuj kod]

Późniejsze zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 22 marca 1971
    • Premier William McMahon zrezygnował z osobistego kierowania resortem spraw zagranicznych.
    • Billy Snedden został mianowany ministrem skarbu.
    • Nigel Bowen został mianowany prokuratorem generalnym w randze członka gabinetu.
    • Leslie Bury został ministrem spraw zagranicznych.
    • Do gabinetu dołączył David Fairbairn (LPA), który został ministrem edukacji i nauki.
    • Do gabinetu dołączył również Phillip Lynch (LPA), który został ministrem pracy i służby zasadniczej.
  • 13 sierpnia 1971 gabinet opuścił John Gorton.
  • 20 sierpnia 1971
    • Nowym ministrem obrony został David Fairbairn.
    • Do gabinetu dołączył Malcolm Fraser, który został ministrem edukacji i nauki.
  • 22 sierpnia 1971
    • Ken Anderson został ministrem zdrowia, zaś sprawowane przez niego dotąd stanowisko ministra zaopatrzenia zostało przeniesione poza gabinet.
    • Nigel Bowen został ministrem spraw zagranicznych, zaś jego dotychczasowe stanowisko prokuratora generalnego zostało przeniesione poza gabinet.
    • Leslie Bury opuścił gabinet.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]