Gabinet Williama McMahona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Premier William McMahon w czasie wizyty w Białym Domu
Wicepremier Doug Anthony
David Fairbairn, minister edukacji i nauki, a później obrony
Ken Anderson, minister zaopatrzenia, a później zdrowia

Gabinet Williama McMahona - czterdziesty siódmy gabinet federalny Australii, urzędujący od 10 marca 1971 do 5 grudnia 1972. Był trzynastym z rzędu gabinetem koalicyjnym LPA i Partii Wiejskiej (CP). Gdy po jego dymisji partie te przeszły do opozycji, zakończył się trwający 23 lata okres ich nieprzerwanych, wspólnych rządów. Do dziś jest to rekordowy w historii Australii czas pozostawania u władzy jednego obozu politycznego.

Okoliczności powstania i dymisji[edytuj | edytuj kod]

Gabinet powstał w środku kadencji Izby Reprezentantów. William McMahon był faworytem do przejęcia sterów w Partii Liberalnej, co automatycznie oznaczałoby też funkcję premiera, już w grudniu 1967, gdy nagle zmarł ówczesny szef rządu Harold Holt. Kandydatura McMahona została zablokowana przez przywódcę Partii Wiejskiej Johna McEwena, który oświadczył, że nie ufa McMahonowi i nie zamierza wchodzić do rządu pod jego kierownictwem. Nie chcąc dopuścić do rozpadu koalicji, ostatecznie LPA wybrała w styczniu 1968 Johna Gortona. Trzy lata później McEwen przeszedł na emeryturę, a nowym liderem CP został Doug Anthony, który dał do zrozumienia, że obsada stanowiska premiera zależy tylko od LPA i że on nie miałby nic przeciwko współpracy z McMahonem. W efekcie w marcu 1971 minister obrony Malcolm Fraser zainicjował wewnątrzpartyjny bunt przeciw coraz bardziej niepopularnemu Gortonowi. Klub parlamentarny LPA miał zdecydować o wotum zaufania dla premiera, lecz w głosowaniu padł remis. Gorton uznał taki wynik za osobistą porażkę i podał się do dymisji, a partia nowym liderem wybrała Williama McMahona.

Gabinet urzędował do końca kadencji Izby Reprezentantów. W przeprowadzonych na początku grudnia 1972 wyborach koalicja LPA-CP po raz pierwszy od 23 lat uległa Australijskiej Partii Pracy (ALP), która w nadzwyczajnym trybie, jeszcze przed ogłoszeniem pełnych i ostatecznych wyników, utworzyła pierwszy gabinet Gougha Whitlama.

Skład[edytuj | edytuj kod]

stanowisko osoba partia od do
premier William McMahon LPA 10 marca 1971 5 grudnia 1972
wicepremier Doug Anthony CP 10 marca 1971 5 grudnia 1972
minister spraw zagranicznych William McMahon LPA 10 marca 1971 22 marca 1971
Leslie Bury LPA 22 marca 1971 22 sierpnia 1971
Nigel Bowen LPA 22 sierpnia 1971 5 grudnia 1972
minister handlu i przemysłu Doug Anthony CP 10 marca 1971 5 grudnia 1972
minister obrony John Gorton LPA 10 marca 1971 13 sierpnia 1971
David Fairbairn LPA 20 sierpnia 1971 5 grudnia 1972
minister przemysłu podstawowego Ian Sinclair CP 10 marca 1971 5 grudnia 1972
minister zaopatrzenia Ken Anderson LPA 10 marca 1971 22 sierpnia 1971
Od 22.08.1971 stanowisko przeniesione poza gabinet.
minister rozwoju narodowego Reginald Swartz LPA 10 marca 1971 5 grudnia 1972
minister pracy i służby zasadniczej Billy Snedden LPA 10 marca 1971 22 marca 1971
Phillip Lynch LPA 22 marca 1971 5 grudnia 1972
minister edukacji i nauki Nigel Bowen LPA 10 marca 1971 22 marca 1971
David Fairbairn LPA 22 marca 1971 20 sierpnia 1971
Malcolm Fraser LPA 20 sierpnia 1971 5 grudnia 1972
minister poczty Alan Hulme LPA 10 marca 1971 5 grudnia 1972
wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej Alan Hulme LPA 10 marca 1971 5 grudnia 1972
minister skarbu Leslie Bury LPA 10 marca 1971 22 marca 1971
Billy Snedden LPA 22 marca 1971 5 grudnia 1972
minister żeglugi i transportu Peter Nixon CP 10 marca 1971 5 grudnia 1972
prokurator generalny Nigel Bowen LPA 22 marca 1071 22 sierpnia 1971
Od 22.08.1971 stanowisko przeniesione poza gabinet.
minister zdrowia Ken Anderson LPA 22 sierpnia 1971 5 grudnia 1972

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]