Gabriel Batistuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gabriel Batistuta
Gabriel batistuta.jpg
Imię i nazwisko Gabriel Omar Batistuta
Data i miejsce
urodzenia
1 lutego 1969
Reconquista, Argentyna
Pseudonim Batigol
Pozycja napastnik
Wzrost 184 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1991–2000
2000–2003
2003
2003–2005
Newell's Old Boys
River Plate
Boca Juniors
Fiorentina
AS Roma
Inter (wyp.)
Al-Arabi SC
24 (7)
21 (4)
30 (13)
269 (168)
63 (30)
12 (2)
22 (25)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–2002  Argentyna 78 (56)

Gabriel Omar Batistuta (ur. 1 lutego 1969 w Reconquista) – argentyński piłkarz grający na pozycji napastnika.

Najlepszy strzelec w historii reprezentacji Argentyny – w latach 1991–2002 zdobył w barwach narodowych 56 goli[1]. Dwukrotny mistrz Ameryki Południowej (1991, 1993), dwukrotny król strzelców tych zawodów (1991, 1995), zwycięzca Pucharu Konfederacji i król strzelców tego turnieju (1992), trzykrotny uczestnik mistrzostw świata, w których rozegrał 12 meczów i zdobył 10 goli[2], gracz roku w Argentynie (1998)[3], członek FIFA 100[4].

Mistrz Argentyny (1990), mistrz Włoch (2001), zdobywca pucharu Włoch (1996) i Superpucharu Włoch (1996, 2001). Król strzelców Serie A (1995), w 1999 wybrany najlepszym zagranicznym zawodnikiem tych rozgrywek[5]. Król strzelców ligi katarskiej (2004). W drugiej połowie lat 90. XX wieku i 2000 roku pięciokrotnie klasyfikowany w pierwszej dziesiątce konkursu na Piłkarza Roku FIFA, w tym w 1999 na trzecim miejscu[6].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zawodnik klubów argentyńskich. Grał w Newell's Old Boys, River Plate i Boca Juniors. Z tym drugim klubem w 1990 roku został mistrzem kraju.

W latach 1991–2000 występował we włoskiej Fiorentinie, do której trafił za 2,3 miliony dolarów[7]. Przez dziewięć lat rozegrał w jej barwach w rozgrywkach ligowych 269 meczów i strzelił 168 goli. W sezonie 1994/1995 z dorobkiem 26 bramek został królem strzelców Serie A[8]. Rok później wywalczył puchar Włoch – w finałowym dwumeczu z Atalantą Bergamo zdobył dwa gole[9]. Również w 1996 sięgnął po Superpuchar Włoch – w wygranym 2:1 spotkaniu o to trofeum z Milanem strzelił dwie bramki[10].

W 2000 roku przeszedł do Romy. W sezonie 2000/2001, w którym strzelił 20 goli, wraz ze stołecznym klubem został mistrzem kraju[11]. W 2001 wywalczył Superpuchar – w wygranym 3:0 meczu o to trofeum z Fiorentiną zagrał przez pełne 90 minut[10]. W styczniu 2003 został wypożyczony do Interu[12]. Występował w nim przez pół roku, zaś w czerwcu 2003 podpisał dwuletni kontrakt z Al-Arabi SC[13]. W sezonie 2003/2004 strzelił 25 goli, dzięki którym został królem strzelców ligi katarskiej[14]. Karierę piłkarską zakończył w 2005 roku[15].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Lata 1991–1995[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Argentyny zadebiutował 27 czerwca 1991 w zremisowanym 1:1 meczu z Brazylią[16]. W tym samym roku wziął udział w Copa América w Chile, w którym strzelił swoje pierwsze gole w barwach narodowych – 8 lipca zdobył dwie bramki w wygranym 3:0 meczu z Wenezuelą. Turniej, w którym Argentyna zajęła pierwsze miejsce, zakończył z dorobkiem sześciu goli na swoim koncie i tytułem króla strzelców[17].

W 1992 roku uczestniczył w Pucharze Konfederacji w Arabii Saudyjskiej, który Argentyna wygrała, a on zdobył dwa gole w półfinałowym meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej, dzięki którym został królem strzelców[18]. Rok później brał udział w Copa América w Ekwadorze. W turnieju tym wystąpił w sześciu spotkaniach i strzelił trzy bramki – zdobył m.in. dwa gole w finałowym pojedynku z Meksykiem, zapewniając swojej reprezentacji zwycięstwo 2:1[19].

W 1994 roku wystąpił w mistrzostwach świata w Stanach Zjednoczonych. W turnieju tym zagrał w czterech meczach i zdobył cztery bramki – strzelił trzy gole w grupowym spotkaniu z Grecją oraz jednego w przegranym 2:3 pojedynku 1/8 finału z Rumunią[2]. Rok później po raz drugi uczestniczył w Pucharze Konfederacji w Arabii Saudyjskiej, w którym Argentyńczycy zajęli drugie miejsce, a on zdobył dwie bramki w grupowym meczu z Japonią[20].

Lata 1995–2002[edytuj | edytuj kod]

W 1995 roku brał udział w Copa América w Urugwaju, w którym rozegrał cztery mecze i strzelił cztery gole (m.in. zdobył bramkę w przegranym po serii rzutów karnych spotkaniu ćwierćfinałowym z Brazylią), dzięki którym po raz drugi został królem strzelców mistrzostw Ameryki Południowej[21]. 14 maja 1998 roku w towarzyskim pojedynku z Bośnią i Hercegowiną rozegranym w Córdobie zdobył swojego drugiego hat-tricka w kadrze narodowej, zapewniając reprezentacji zwycięstwo 5:0[16].

W 1998 roku uczestniczył w mistrzostwach świata, w których Argentyna odpadła z rywalizacji w ćwierćfinale. Batistuta we francuskim turnieju zagrał w pięciu meczach i strzelił pięć goli – zdobył jedną bramkę w spotkaniu z Japonią, trzy w pojedynku z Jamajką i jedną w meczu 1/8 finału z Anglią. W klasyfikacji najlepszych strzelców zajął drugie miejsce – wyprzedził go jedynie Chorwat Davor Šuker[22].

W 2002 roku brał udział w mistrzostwach świata w Korei i Japonii, w których zagrał w trzech meczach grupowych i strzelił gola w spotkaniu z Nigerią, zapewniając Argentynie zwycięstwo 1:0[23]. Pojedynek ze Szwecją 12 czerwca podczas azjatyckiego turnieju był jego ostatnim występem w reprezentacji. Łącznie w barwach narodowych rozegrał 78 meczów i strzelił 56 goli[16].

Przypisy

  1. Goalscoring for Argentina National Team (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  2. 2,0 2,1 Gabriel BATISTUTA (ang.). fifa.com. [dostęp 2012-02-11].
  3. Argentina - Player of the Year (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  4. Pele's list of the greatest (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-11].
  5. Albo d`oro (wł.). assocalciatori.it. [dostęp 2012-02-11].
  6. World Player of the Year - Top 10 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  7. Gabriel Batistuta Factbox (ang.). gabrielbatistuta.net. [dostęp 2012-02-11].
  8. Italy Championship 1994/95 (wł.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  9. Coppa Italia 1995/96 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  10. 10,0 10,1 Italy Super Cup Finals (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  11. Italy 2000/01 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  12. Batistuta joins Inter (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-01-11].
  13. Batistuta heads for Qatar (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-11].
  14. Qatar 2003/04 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  15. Batistuta confirms his retirement (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-02-11].
  16. 16,0 16,1 16,2 Gabriel Omar Batistuta - Goals in International Matches (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-01-11].
  17. Copa América 1991 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  18. Intercontinental Cup for Nations 1992 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  19. Copa América 1993 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  20. Intercontinental Cup for Nations 1995 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  21. Copa América 1995 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  22. World Cup 1998 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].
  23. World Cup 2002 - Match Details (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-02-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]