Gabriel Campillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Gabriel Campillo
Gabriel Campillo
Pseudonim Chico Guapo
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1978
Madryt
Obywatelstwo  Hiszpania
Wzrost 189 cm
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa półciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 34
Zwycięstwa 25
Przez nokauty 12
Porażki 7 (4 KO)
Remisy 1
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 4 kwietnia 2015.

Gabriel Campillo (ur. 19 grudnia 1978 w Madrycie) – hiszpański bokser, były zawodowy mistrz świata wagi półciężkiej (do 175 funtów) organizacji WBA.

Karierę zawodową rozpoczął 9 lutego 2002. Do marca 2009 stoczył 20 walk, z których wygrał 17, 2 przegrał i 1 została uznana za nie odbytą. W tym okresie zdobył tytuł mistrza Hiszpanii w wadze półciężkiej i Unii Europejskiej (EBU-EU) w wadze super średniej.

20 czerwca 2009 w Santa Fe (Argentyna) stanął do pojedynku o tytuł mistrza świata federacji WBA w wadze półciężkiej z broniącym tytuł Argentyńczykiem Hugo Hernánem Garayem. Po zaciętym pojedynku decyzją większości zwyciężył Campillo i został nowym mistrzem[1]. W pierwszej obronie tytułu, 15 sierpnia, niejednogłośnie na punkty pokonał Bejbuta Szumenowa (Kazachstan)[2].

29 stycznia 2010 w Las Vegas doszło do pojedynku rewanżowego z Kazachem. Po wyrównanej walce Campillo został niejednogłośną, kontrowersyjną decyzją sędziów uznany za pokonanego i utracił pas mistrzowski[3].

Po dwóch wygranych walkach, 1 października 2011, stoczył pojedynek o tytuł IBF Inter-Continental będący zarazem eliminacją do tytułu mistrza świata IBF w wadze półciężkiej. Spotkanie z Niemcem Karo Muratem zostało uznane za remisowe jednak umożliwiło mu walkę o tytuł mistrzowski. 18 lutego 2012 stanął do pojedynku z broniącym tytułu Amerykaninem Tavorisem Cloudem. Po kontrowersyjnej, niejednogłośnej decyzji sędziów został uznany za pokonanego[4].

19 stycznia 2013 w Uncasville w Connecticut (USA) Hiszpan przegrał przez nokaut w trzeciej rundzie z Siergiejem Kowalowem.

16 sierpnia 2013 na gali na stadionie U.S. Cellular Field w Chicago, przegrał walkę przez nokaut w dziewiątej rundzie z Polakiem Andrzejem Fonfarą. Stawką pojedynku był awans na pozycję lidera rankingu organizacji IBF.

9 maja 2014 w Las Palmas w Hiszpanii zwyciężył przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Anglika Ricky′ego Dennisa Powa (11-2-1, 8 KO).

4 kwietnia 2015 na gali Pepsi Coliseum w Quebec City przegrał przez nokaut w czwartej rudzie z Rosjaninem Arturem Beterbijewem (8-0, 8 KO). Stawką dwunastorundowego pojedynku była pozycja numer dwa w rankingu federacji IBF[5].

Poprzednik
Hugo Hernán Garay
Mistrz świata WBA
wagi półciężkiej

20 czerwca 2009 - 29 stycznia 2010
Następca
Bejbut Szumenow

Przypisy

  1. Campillo upsets Garay (Fightnews.com) [dostęp 11-01-2012]
  2. Campillo decisions Shumenov (Fightnews.com) [dostęp 11-01-2012]
  3. Shumenov edges Campillo (Fightnews.com) [dostęp 11-01-2012]
  4. Campillo obrabowany ponownie (Bokser.org) [dostęp 19-02-2012]
  5. Beterbijew zdemolował Campillo-kto następny? (pol.). Bokser.org. [dostęp 5 kwietnia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]