Gabriel Possenti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Gabriel Possenti CP
(Gabriel od Matki Bożej Bolesnej)
Francesco Possenti
Gabriel7.jpg
Data urodzenia 1 marca 1838
Asyż
Data śmierci 27 lutego 1862
Isola del Gran Sasso d'Italia
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 31 maja 1908
Bazylika św. Piotra na Watykanie
przez Piusa X
Data kanonizacji 13 maja 1920
przez Benedykta XV
Wspomnienie 27 lutego
Patron studentów, działaczy Akcji Katolickiej, księży, Abruzji
Szczególne miejsca kultu Santuario di San Gabriele dell'Addolorata
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Gabriel Possenti, właśc. wł. Francesco Possenti (ur. 1 marca 1838 w Asyżu, zm. 27 lutego 1862 w Isoli del Gran Sasso w Abruzji) – włoski pasjonista (CP), święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w elitarnej wielodzietnej rodzinie. Ojciec Franciszka, Sante Possenti, był gubernatorem Państwa Kościelnego (dzisiejsze środkowe Włochy).

W wieku 4 lat Franciszek stracił matkę (Agnese Frisciotti). W latach 1841-1856 uczył się w Spoleto (gdzie przeprowadził się z ojcem i braćmi), najpierw w Instytucie Braci Szkolnych, później w kolegium jezuickim. W szkole nazywano go il damerino, co oznacza "bawidamka" z uwagi na jego zamiłowanie do zabaw i polowania.

Mając 18 lat (1856), ku zdziwieniu wszystkich i wobec sprzeciwu ojca, wstąpił do Zgromadzenia Męki Pańskiej (wł. Passionisti a Morrovalle, Macerata) przyjmując imię Gabriel od Matki Bożej Bolesnej. Tu, mimo choroby, rozpoczął nowicjat i studiował teologię oraz filozofię. 22 września 1857 złożył śluby zakonne w Isola del Gran Sasso. Był oddany modlitwie, Najświętszemu Sakramentowi i Matce Bożej.

Uważany jest za bohatera, który ocalił Isola del Gran Sasso przed spaleniem przez okupacyjne wojsko pod dowództwem Józefa Garibaldiego.

Zmarł tamże, mając zaledwie 24 lata, na gruźlicę.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikacja i kanonizacja

Jego kult potwierdził Pius X 14 maja 1905, a następnie beatyfikował go 31 maja 1908. Uroczystości odbyły się najpierw w Watykanie, w obecności kardynałów, później w Rzymie wśród zaproszonych pasjonistów i przedstawicieli wszystkich prowincji zgromadzenia. Wśród gości znaleźli się m.in. kierownik duchowy i spowiednik św. Gabriela, o. Norbert, CP oraz cudownie uzdrowiony za wstawiennictwem świętego, Signor Dominico Tiberi.

Wolą Leona XIII i Piusa X było, aby pasjoniści wspominali bł. Gabriela 31 maja.

Kanonizacji bł. Gabriela dokonał Benedykt XV 13 maja 1920 roku.

Patronat

W 1959 został wybrany na patrona Akcji Katolickiej i ogłoszony głównym patronem Abruzji.
Patronuje również studentom i księżom.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Relikwie

Jego relikwie znajdują się w Sanktuarium św. Gabriela w Isoli, a jego grób otaczany jest szczególnym kultem i miejscem pielgrzymek, zwłaszcza młodzieży.

W 2010 roku relikwie św. Gabriela (kawałek żebra) zostały sprowadzone do parafii św. Mateusza na warszawskiej Białołęce przez pracujących w tej parafii Pasjonistów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]