Gacek sardyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gacek sardyński
Plecotus sardus
Mucedda, Kiefer, Pidinchedda & Veith, 2002
Gacek sardyński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina mroczkowate
Rodzaj Plecotus
Gatunek gacek sardyński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Gacek sardyński (Plecotus sardus) – gatunek ssaka z rzędu nietoperzy, podobny do gacka alpejskiego (Plecotus macrobullaris, syn. Plecotus alpinus) i gacka szarego, odkryty jako nowy dla nauki w roku 2002. Jest endemitem włoskiej wyspy Sardynii, która jest jego jedynym miejscem występowania na świecie. Charakteryzuje się równowąskim prąciem (u gacka brunatnego zwęża się ono od nasady ku szczytowi, zaś u gacka szarego przyjmuje buławkowaty kształt), zaś od gacka alpejskiego różni się brakiem trójkątnej plamki na dolnej wardze. Dotychczas znany z zaledwie kilku stanowisk, zlokalizowanych w wapiennych górach w centralnej części wyspy. O jego biologii wiadomo niewiele – nieliczne okazy znaleziono w krasowych jaskiniach lub odłowiono w sieci w pobliżu sztucznego zbiornika wodnego.

Przypisy

  1. Plecotus sardus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mucedda M., Kiefer A., Pidinchedda E., Veith M. 2002. A new species of long-eared bat (Chiroptera, Vespertilionidae) from Sardinia (Italy). Acta Chiropterologica 4 (2): 121-135.