Gaetano Bisleti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gaetano Bisleti
Kardynał prezbiter
Gaetano Bisleti
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1856
Veroli
Data i miejsce śmierci 30 sierpnia 1937
Grottaferrata
prefekt Świętej Kongregacji Seminariów i Uniwersytetów
Okres sprawowania 1915 – 1937
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 20 września 1878
Kreacja kardynalska 27 listopada 1911
Pius X
Kościół tytularny S. Agata in Suburra
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Ferdynanda (Sycylia) Święty Konstantyński Order Wojskowy Świętego Jerzego Profesyjny Kapelan Konwentualny Wielkiego Krzyża po Sprawiedliwości Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908) Royal.Albert.Order.Saxe.PNG PRU Order of Crown ribbon.svg Order of the Crown of Thailand - 1st Class (Thailand) ribbon.png

Gaetano Bisleti (ur. 20 marca 1856 w Veroli, zm. 30 sierpnia 1937 w Grottaferrata) – włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Ukończył seminarium w Tivoli, a następnie Akademię Dostojników Szlacheckich w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat z teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 września 1878. W latach 1878-1884 był kanonikiem i archidiakonem w katedrze w Veroli. Prywatny szambelan de numero participantium od 1884. W 1889 mianowany kanonikiem w Bazylice Watykańskiej. Uzyskał następnie dalsze godności kościelne, takie jak prałaturę i tytuł infułata. Od 1905 prefekt pontyfikalnego domus. Był kawalerem kilku orderów: Orderu Korony Prus, Orderu św. Ferdynanda, Orderu Korony Syjamu i innych.

Kreowany kardynałem-diakonem w 1911 roku. W styczniu 1914 wybrany na przeora zakonu joannitów. Brał udział w konklawe 1914. 1 grudnia 1915 został prefektem nowo utworzonej Kongregacji Seminariów i Uniwersytetów. W latach 1918-1937 był protektorem Kolegium Ameryki Pn. w Rzymie. Podczas konklawe 1922 był kardynałem protodiakonem. Ogłosił wybór i koronował Piusa XI. Jako legat papieski uczestniczył w wielu kongresach eucharystycznych i muzycznych. W 1928 włączony do grona kardynałów-prezbiterów, jego diakonia została podniesiona do rangi kościoła prezbiterialnego. W 1932 został przewodniczącym Pontyfikalnej Komisji Studiów Biblijnych, a także kanclerzem Uniwersytetu Gregoriańskiego i przewodniczącym Instytutu Muzyki Sakralnej. Nigdy nie przyjął święceń biskupich. Pochowany w rodzinnym mieście.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]