Gairaigo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gairaigo (jap. 外来語 gairaigo?) - w języku japońskim zapożyczenia z języka obcego, innego niż chiński, głównie z angielskiego. Ściślej rzecz biorąc, do kategorii gairaigo nie zalicza się pożyczek z klasycznego języka chińskiego oraz wyrazów utworzonych w Japonii z morfemów klasycznochińskich. Zapożyczenia ze współczesnej chińszczyzny również traktowane są jak gairaigo.
Z reguły wyrazy te zapisuje się katakaną.
Przykłady:
- tēburu (テーブル), czyli table 'stół'
- terebi (テレビ) od television 'telewizor'
- naifu (ナイフ), czyli knife 'nóż'
- fakkusu (ファックス), czyli fax 'faks'
- anime (アニメ) od animation 'film animowany'
- beddo (ベッド), czyli bed 'łóżko w stylu zachodnim'
- karēraisu (カレーライス), czyli curry-rice 'ryż z curry'
- wokka (ウォッカ), czyli vodka 'wódka'
- intānetto (インターネット), czyli internet
- pankēki (パンケーキ), czyli pan-cake 'naleśnik'
- kurēpu (クレープ) z francuskiego crêpe 'naleśnik'
- toire (トイレ), czyli toilet 'ubikacja'
- pan (パン) z portugalskiego pão 'chleb'
- kōhī (コーヒー), czyli coffee 'kawa'
- remon (レモン), czyli lemon 'cytryna'
- sutoroberī (ストロベリー), czyli strawberry 'truskawka'
- pāsonaru konpyūtā (パーソナルコンピューター), czyli personal computer 'komputer osobisty'
- pasokon (パソコン), czyli pers(onal) com(puter) 'komputer osobisty' - wersja skrócona
Współczesny japoński uwielbia zapożyczenia. Słowniki podają około 30 tys. haseł tego typu [1]. Obserwowana jest tendencja do coraz częstszego zastępowania słów rodzimych słowami pochodzenia angielskiego (szczególnie wśród młodzieży).
Przypisy
- ↑ A Dictionary of Katakana Words - カタカナ新語辞典, wyd. Gakken 2003, ISBN 4-05-301351-8