Gajusz Klaudiusz Marcellus (konsul 50)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gaius Claudius Marcellus (ur. 88 p.n.e. - zm. 40 p.n.e.) – członek wpływowej plebejskiej gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszy (Claudii) noszącej przydomek Marcellus. Ród Marcellusów odgrywał ważną rolę w okresie republiki. Urodzony około 93 p.n.e.

Syn Gajusza Klaudiusza Marcellusa, pretora w 80 p.n.e. i Junii. Brat stryjeczny konsulów z 51 i 49 p.n.e.; edyl w 56 r. p.n.e.; pretor w 53 p.n.e. Po małżeństwie z Oktawią (zawartym przed 54 p.n.e.) związał się z Cezarem, by potem jednak przejść na stronę Pompejusza, dzięki poparciu którego został konsulem w 50 r. Był to okres narastającej wrogości między Cezarem, za którym stała lojalna i zaprawiona w wojnach w Galii armia i stronnictwem optymatów pod przywództwem Pompejusza Wielkiego.

Negocjacje w latach 51-50 nie dały rezultatu, a sytuację zaostrzył wybór na konsulów na 49 p.n.e. zagorzałych antycezarian, Gajusza Klaudiusza Marcelusa i Lucjusza Korneliusza Lentulusa. Optymaci zgłosili w senacie rezolucję żądającą od Cezara złożenia komendy nad wojskiem zgodnie z upływającym terminem. Zwolennik Cezara, Kurion zdołał przeprowadzić rezolucję, zgodnie z którą obaj politycy: Cezar i Pompejusz powinni równocześnie zdać dowództwo nad wojskami. Na następny dzień konsul Marcellus, działając bez upoważnienia senatu czy ludu zaoferował Pompejuszowi dowództwo nad wszystkimi oddziałami w Italii z prawem do zaciągu następnych wojsk. Od tego momentu wojna domowa była nieunikniona. Marcellus nie podążył jednak za Pompejuszem do Grecji, ale pozostał w Italii i nie wziął bezpośredniego udziału w walce Cezara i Pompejusza.

Po wojnie Marcellus uzyskał od Cezara przebaczenie. Później wspierał sukcesora Cezara Oktawiana. Zmarł w maju 40 p.n.e. Wdowa po nim, Oktawia, wyszła w kilka miesięcy później za Marka Antoniusza.

Potomkowie Gajusza Klaudiusza Marcellusa[edytuj | edytuj kod]

Gajusz Klaudiusz Marcellus
Oktawia Młodsza
 
 
   
 
   
 
   
 
 
               
Marcela Starsza
•1. Marek Agrypa
•2. Antoniusz Jullus
Marek Klaudiusz Marcellus
Julia
Marcela Młodsza
•1. Marek Waleriusz Messala Appianus
•2. Lucjusz Emiliusz Lepidus Paullus
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
                       
Wipsania Marcela Agrypina
Publiusz Kwinktyliusz Warus
Wipsania Marcela Agrypina
•Kwintus Hateriusz
Lucjusz Antoniusz
zm. w 25 n.e. na wygnaniu w Massilii
Klaudia Pulchra
Publiusz Kwinktyliusz Warus
Marek Waleriusz Messala Barbatus
Domicja Lepida
Paulus Emiliusz Regilus
 
 
   
 
   
 
 
           
Decymus Hateriusz Agrypa
Domicja
Kwinktyliusz Warus
Messalina
Klaudiusz
 
 
   
 
   
 
   
 
 
               
Kwintus Hateriusz Antoninus
konsul w 53 n.e.
Oktawia
Neron
Brytanik
Tyberiusz Klaudiusz Cezar Druzus Germanik Brytanik

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]