Galantamina
Z Wikipedii
| Galantamina | ||||
|
||||
| Ogólne informacje | ||||
| Wzór sumaryczny | C17H21NO3 | |||
| Masa molowa | 287,354 g/mol | |||
| Identyfikacja | ||||
| Numer CAS | 357-70-0 | |||
| PubChem | ||||
| DrugBank | ||||
|
||||
|
||||
| Klasyfikacja | ||||
| ATC | N 06 DA 04 | |||
| Stosowanie w ciąży | kategoria B | |||
| Farmakokinetyka | ||||
| Biodostępność | 80-100% | |||
| Okres półtrwania | 7 godzin | |||
| Wiązanie z białkami osocza i tkanek |
18% | |||
| Metabolizm | częściowo w wątrobie z udziałem cytochromu P450 | |||
| Wydalanie | w 95% przez nerki, w 5% z kałem | |||
| Uwagi terapeutyczne | ||||
| Drogi podawania | doustna | |||
Galantamina – alkaloid izochinolinowy, występujący naturalnie w cebulach przebiśniegu
Galantamina działa parasympatykomimetycznie zwiększając napięcie mięśni szkieletowych, powoduje skurcz oskrzeli, nasila wydzielanie potu i soków trawiennych oraz zwęża źrenice. Przenika do OUN i ułatwia przewodnictwo nerwowe.
Jako lek stosowana jest w zwalczaniu chorób przebiegających z uszkodzeniem nerwów obwodowych i zaburzeniami w przekaźnictwie nerwowym np. otępieniu starczym oraz w chorobie Alzheimera. Usprawnia pamięć u osób zdrowych. Ze względu na działanie kurczące na mięśnie stosuje się także w leczeniu pooperacyjnej atonii pęcherza moczowego i jelit, a także w zatruciach kurarą. Ponadto galantamina zwiększa stężenie acetylocholiny. Jej zażywanie może wywołać nudności i biegunkę.
Okres półtrwania wynosi 7 godzin.
