Galatea (księżyc)
| Galatea | |
 Galatea, zdjęcie z sondy Voyager 2 |
|
| Planeta | Neptun |
| Odkrył | Stephen Synnot, Voyager Imaging Team |
| Data odkrycia | lipiec 1989 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1989 N 4 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 62 000 km |
| Mimośród | 0,000 |
| Okres obiegu | 0,429 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,054° |
| Długość węzła wstępującego | 112,5° |
| Argument perycentrum | 107,4° |
| Anomalia średnia | 187,1° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 204×184×144 km |
| Masa | 3,7 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 0,75 ± 0,1 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,030 m/s2 |
| Albedo | 0,08 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
22,0 m |
| Temperatura powierzchni | ~51 K |
Galatea (Neptun VI) - jest czwartym poznanym księżycem Neptuna, nazwanym od Galatei, jednej z nereid z greckiej mitologii.
Galatea została odkryta w lipcu 1989 r. na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2. Otrzymała tymczasowe oznaczenie S/1989 N 4.
Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Bardzo niska gęstość tego księżyca jest związana z tym, że prawdopodobnie nie jest on jednolitą skałą, ale zlepkiem materii, utrzymywanej razem przez siły grawitacji. Orbita Galatei znajduje się wewnątrz granicy Roche'a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia zostanie on rozerwany, a jego pozostałości zasilą pierścienie planety.
Również jedna z planetoid nosi nazwę 74 Galatea.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Neptuna - zestawienie podstawowych danych
|
|||||||
