Galatea (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Galatea
Galatea, zdjęcie z sondy Voyager 2
Galatea, zdjęcie z sondy Voyager 2
Planeta Neptun
Odkrył Stephen Synnot, Voyager Imaging Team
Data odkrycia lipiec 1989
Tymczasowe oznaczenie S/1989 N 4
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 62 000 km
Mimośród 0,000
Okres obiegu 0,429 d
Nachylenie do płaszczyzny orbity planety 0,054°
Długość węzła wstępującego 112,5°
Argument perycentrum 107,4°
Anomalia średnia 187,1°
Własności fizyczne
Wymiary 204×184×144 km
Masa 3,7 × 1018 kg
Średnia gęstość 0,75 ± 0,1 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,030 m/s2
Albedo 0,08
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
22,0 m
Temperatura powierzchni ~51 K

Galatea (Neptun VI) - jest czwartym poznanym księżycem Neptuna, nazwanym od Galatei, jednej z nereid z greckiej mitologii.

Galatea została odkryta w lipcu 1989 r. na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2. Otrzymała tymczasowe oznaczenie S/1989 N 4.

Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Bardzo niska gęstość tego księżyca jest związana z tym, że prawdopodobnie nie jest on jednolitą skałą, ale zlepkiem materii, utrzymywanej razem przez siły grawitacji. Orbita Galatei znajduje się wewnątrz granicy Roche'a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia zostanie on rozerwany, a jego pozostałości zasilą pierścienie planety.

Również jedna z planetoid nosi nazwę (74) Galatea.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]