Galina Woskobojewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Galina Woskobojewa
Galina Woskobojewa
Galina Woskobojewa (z lewej) i Ashley Harkleroad w deblu podczas Australian Open 2007
Państwo 22x20px Kazachstan
Miejsce zamieszkania Moskwa
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1984
Moskwa
 ZSRR
Wzrost 183 cm
Masa ciała 67 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywna
Trener Tomasz Iwański
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 46 (30 stycznia 2012)
Australian Open 3R (2009, 2012)
Roland Garros 2R (2008, 2009)
Wimbledon 1R (2008, 2009)
US Open 2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 31 (29 stycznia 2007)
Australian Open QF (2007)
Roland Garros QF (2008)
Wimbledon 2R (2006, 2009, 2011)
US Open 3R (2006, 2011)

Galina Woskobojewa, ros. Галина Олеговна Воскобоева (ur. 18 grudnia 1984 w Moskwie) – rosyjska tenisistka, obecnie reprezentująca Kazachstan. Od 2002 roku tenisistka zawodowa.

W 2001 roku Galina zdobyła pierwszy turniejowy tytuł ITF w grze podwójnej razem z Julianą Fedak, a miało to miejsce w Bukareszcie. Po uzyskaniu statusu profesjonalnego wystąpiła w pierwszych zawodowych kwalifikacjach do imprez w Moskwie, Bogocie i Casablance. Razem z Wierą Duszewiną zdobyła tytuł debla ITF w Sofii.

Również w 2003 triumfowała w turniejach ITFowskich, w Cagnes-sur-Mer u boku Duszewiny, a w Hull w parze z Bułykiną. Po pokonaniu Anabel Mediny zdobyła trofeum ITF w grze pojedynczej w Mont de Marsan.

Zawodowy debiut w turnieju głównym odnotowała w 2004 roku w Hobarcie, ulegając Hiszpance Garrigues. Osiągnęła pierwszy deblowy półfinał w Vancouver, kilkarotnie dochodziła do drugiej rundy zawodowych turniejów. Rok 2005 to najlepszy w jej dotychczasowej karierze zawodniczej, trwającej wówczas trzy lata. Oprócz drugich rund w turniejach gry pojedynczej doszła do półfinału debla w Auckland (z Evie Dominiković) oraz do pierwszego zawodowego finału z Anastazją Rodionową w Taszkencie. Osiągnęła najwyższe pozycje rankingowe, w tym pierwszą setkę klasyfikacji deblowej.

W wielkoszlemowym debiucie na Australian Open 2006 weszła do drugiej rundy, wygrywając z Emmanuelle Gagliardi. Wycofała się z kilku turniejów z powodu kontuzji, by powrócić w Warszawie i przegrać już pierwsze spotkanie. Podobnie zakończył się debiut na kortach Rolanda Garrosa. W czerwcu wygrała singlowy turniej ITF, drugi w karierze. W pierwszej rundzie w New Haven urwała seta pierwszej rakiecie świata, Amélie Mauresmo, mimo to przegrała. Na zakończenie sezonu w październiku została finalistką turnieju w Moskwie, razem z Ivetą Benešovą. Zdobyła też kolejny deblowy tytuł ITF.

Trenowana przez Alinę Żydkową, preferuje nawierzchnię twardą. Zachęcona do gry w tenisa przez mamę, Jelenę, która jest trenerką pływania, rozpoczęła uprawiać tę dyscyplinę w wieku sześciu lat. Na początku 2005 roku przerwała naukę w jednym z moskiewskich uniwersytetów.

Na początku 2010 doznała ciężkiej kontuzji, przez którą nie zagrała już do końca sezonu. Powróciła dopiero w styczniu 2011 roku, podczas turnieju ITF w Plantation. Po przejściu kwalifikacji, Woskobojewa była w stanie wygrać jeszcze jeden mecz w turnieju głównym, przeciwko Laurze Siegemund - numerze 2 z rozstawienia. Jej drugim turniejem w roku była kolejna impreza z cyklu ITF, tym razem w Lutz. Ponownie przeszła kwalifikacje, tracąc w nich zaledwie 5 gemów, po czym wygrała jeszcze jeden mecz w turnieju głównym - pokonała Austriaczkę Melanie Klaffner 6:0, 6:1. W drugiej rundzie uległa Jennifer Elie.

Na początku lutego 2011 wystartowała w kwalifikacjach do turnieju w Pattaya City dzięki dzikiej kardzie. Klasyfikowana wówczas na 560. miejscu w rankingu Kazaszka pokonała w kwalifikacjach Sanię Mirzę oraz Lindsay Lee-Waters. W turnieju głównym najpierw pokonała Rominę Oprandi 4:6, 6:3, 7:5, a następnie zwyciężyła w meczu drugiej rundy 1:6, 7:5, 6:4 nad Marią Kirilenko.

8 sierpnia 2011 zaliczyła swoją największą wygraną dotychczas w karierze, w Toronto, w turnieju Rogers Cup: po zakwalifikowaniu się do turnieju głównego w I rundzie pokonała półfinalistkę French Open 2011 i dziewiątą rakietę świata (w rankingu WTA) Marion Bartoli wynikiem 6:3, 6:3. W II rundzie pokonała rakietę numer 25 Flavię Pennettę wynikiem 2:6, 6:3, 6:2. W III rundzie pokonała rozstawioną z nr 5. finalistkę Wimbledonu 2011 w singlu, Marię Szarapową wynikiem 6:3, 7:5, co stanowi jej nowy najlepszy wynik w karierze. W ćwierćfinale zmierzyła się z rozstawioną z nr 4. Wiktoryją Azaranka, przegrywając wynikiem 1:6, 2:6. We wrześniu, w Seulu, osiągnęła pierwszy w karierze finał imprezy głównego cyklu rozgrywkowego, w którym musiała uznać wyższość Marii José Martínez Sánchez i przegrała 6:7(0), 6:7(2).

[edytuj] Wygrane turnieje

[edytuj] Gra podwójna (3)

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Mistrzynie Wynik
1. 06/03/2011 Malezja Kuala Lumpur,
Malaysian Open
International 220 000 twarda Rosja Dinara Safina Tajlandia N. Lertcheewakarn
Australia Jessica Moore
7:5, 2:6, 10-5
2. 30/04/2011 Portugalia Estoril,
Estoril Open
International 220 000 ziemna Rosja Alisa Klejbanowa Grecja Eleni Daniilidou
Holandia Michaëlla Krajicek
6:4, 6:2
7. 21/05/2011 Belgia Bruksela,
Brussels Ladies Open
Premier 721 000 ziemna Czechy Andrea Hlaváčková Polska Klaudia Jans
Polska Alicja Rosolska
3:6, 6:0, 10-5

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach