Galisyjczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Galisyjczycy
Inecastro.jpgFeijooEduardo PondalRosalía de Castro

Manuel curros enriquez.jpgCanalejasCastelao Rianxo Galicia 060521 11.jpgLa Bella Otero Francisco FrancoLuisSeoane.JPGCamilo José Cela, Miami Book Fair International, 1994.jpgManuel Fraga IribarneFidel CastroFernando Caldeiro.jpg

I Inês de CastroJerónimo FeijooConcepción ArenalEduardo PondalRosalía de CastroEmilia Pardo Bazán

II Pablo IglesiasCurros EnríquezJosé CanalejasValle-InclánCastelaoLa Belle OteroJuana de Ibarbourou

III Francisco FrancoLuís SeoaneCamilo José CelaManuel FragaFidel CastroFrank Caldeiro

Liczebność ogółem
ok. 3 500 000 (do 10 000 000 galicyjskiego pochodzenia)
Regiony zamieszkania
 Hiszpania:
3 111 677 - Flag of Galicia.svg Galicja: 2 737 370
 Argentyna:
118.085
 Wenezuela:
33 443
 Brazylia:
29 601
 Szwajcaria:
29 075
 Urugwaj:
28 470
 Francja:
16 026
 Niemcy:
13 254
 Kuba:
11 114
Reszta świata

158 203

Języki
galicyjski, hiszpański
Główne religie
głównie katolicyzm
Pokrewne grupy etniczne
Hiszpanie, Portugalczycy, Francuzi, Włosi

Galisyjczycy (gal. Galegos) – silnie zromanizowany naród celtycki, tworzący podstawową ludność Galicji w Hiszpanii. Ich duże skupiska znajdują się w zachodniej Asturii, Leónie i Zamorze oraz Madrycie. Jest ich ponad 3 mln (1985). Emigrowali do Ameryki Łacińskiej, gdzie jest ich ponad 1 mln. Są głównie w Argentynie i Brazylii oraz w Europie Zachodniej i USA. Posługują się językiem galisyjskim, często mylnie uznawanym za dialekt języka hiszpańskiego. Wyznają katolicyzm (schrystianizowani w VI wieku).

Ich przodkami byli starożytni Galajkowie, w których etnogenezie najważniejszą rolę odegrali Celtowie, zromanizowani w II wieku p.n.e. - IV wieku n.e. Ich tożsamość etniczna kształtowała się w warunkach obcej dominacji politycznej (Galicia). Znaczny zakres samodzielności zachowali do XVI wieku. W 1981 uzyskali autonomię. W XVI-XX wieku występowała duża emigracja. W średniowieczu kultura galisyjska rozwijała się wspólnie z portugalską. Rozkwit kultury galisyjskiej miał miejsce w XII/XIV wieku, potem występowała stopniowa hispanizacja. Od połowy wieku XIX zauważyć można powolne odrodzenie kulturowe. Ich główne tradycyjne zajęcia to uprawa roślin, hodowla bydła i rybołówstwo. Galisyjska kultura ludowa ma wiele wspólnych cech z kulturą północnoiberyjską. Galisyjczycy wznoszą budowle kamienne i piętrowe, noszą ludowy strój w barwach ciemnych i oryginalnych oraz wyróżnia się ich żywy folklor muzyczny oraz taneczny.

Liczbę osób galisyjskiego pochodzenia szacuje się na około 10 mln. Jednym ze znanych jest były przywódca Kuby Fidel Castro, którego ojciec był Galisyjczykiem.