Galt MacDermot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Galt MacDermot
Imię i nazwisko Galt MacDermot
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1928
Montreal, Kanada
Zawód kompozytor
Aktywność 1957 - obecnie
Strona internetowa

Galt MacDermot (urodzony 18 grudnia 1928 roku w Montrealu) – kanadyjski kompozytor i pianista. W roku 1960 zdobył nagrodę Grammy za utwór African Waltz. Jego najbardziej znane dzieła to: musical Hair oraz Two Gentlemen of Verona (1971). MacDermot komponował również muzykę filmową, nagrywał albumy muzyki klasycznej, jazzowe i funkowe. Jego muzyka jest wykorzystywana w wielu samplach hip-hopowych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Galt MacDermot urodził się w Montrealu jako syn dyplomaty. Ukończył Upper Canada College oraz Bishop's University wSherbrooke. Studiował również muzykę afrykańską w Cape Town University w RPA. Brał prywatne lekcje pianina u Neila Chotema[1].

Musical[edytuj | edytuj kod]

Kompozytor zdobył swą pierwszą Nagrodę Grammy już w 1960 roku za utwór African Waltz[2]. W roku 1964 przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie podjął współpracę z autorami libretta do musicalu Hair (1967). Dzieło odniosło wielki międzynarodowy sukces. Album z muzyką ze spektaklu na Broadwayu zdobyło w 1969 nagrodę Grammy w kategorii Best Musical Theater Albumr[3] Jego kolejne musicale to:

  • Isabel's a Jezebel (1970)
  • Who the Murderer Was (1970), z udziałem zespołu Curved Air[4]
  • Two Gentlemen of Verona (1971), który zdobył w 1972 nagrodę Tony dla najlepszego musicalu

Jego następne musicale: Dude, Via Galactica (oba 1973) oraz The Human Comedy (z 1984) nie odniosły sukcesu na Broadwayu.

Film[edytuj | edytuj kod]

Artysta napisał ścieżki muzyczne do kilku filmów:

Inne trendy muzyczne[edytuj | edytuj kod]

MacDermot współpracował z takimi jazzmanami, jak Bernard Purdie, Jimmy Lewis and Idris Muhammad. W ostatnich latach jego dzieła stały się popularne wśród muzyków hip-hopu, jak: Busta Rhymes, (Space z użyciem utworu MacDermota Woman Is Sweeter[5]), Woo hah!!, Run DMC(sample z Where Do I Go? - Hair). Handsome Boy Modelling School, DJ Vadim, DJ Premier użyli Coffee Cold " z Shapes of Rhythm (1966)[5]. W roku 2006, rapper Oh No nagrał płytę Exodus into Unheard Rhythms w całości opartą na samplach z muzyki MacDermota[6].

W roku 1979, Gail MacDermot utworzył grupę New Pulse Band, która do dziś wykonuje jego muzykę, m.in. w broadwayowskim spektakluHair z 2012 roku. MacDermot pisał także muzykę baletową, kameralną, liturgiczną, orkiestracje, tło muzyczne dla sztuk teatralnych a nawet operowych[2].

W roku 2009 został wpisany do Songwriter's Hall of Fame[7].

Inne[edytuj | edytuj kod]

Reżyser Jeff Lunger nakręcił film dokumentalny o muzyku[8], dzieło jest w fazie post-produkcji.

Dzieła sceniczne[edytuj | edytuj kod]

  • My Fur Lady (1957)
  • Hair (1967)
  • Isabel's a Jezebel (1970)
  • Who the Murderer Was (1970)
  • Two Gentlemen of Verona (1971)
  • Dude (1973)
  • Via Galactica (1973)
  • The Human Comedy (1984)
  • The Special (1985)
  • The Legend of Joan of Arc (1997)
  • Sun (1998)
  • Blondie (1998)
  • The Corporation (1999)

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Art Gallery Jazz (1956)
  • The English Experience (1961)
  • Shapes of Rhythm (1966)
  • Haircuts (1969)
  • Woman is Sweeter (1969)
  • New Pulse Band (1979)
  • Purdie as a Picture (1994)
  • Up from the Basement Volumes 1 & 2 (2000)[9]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]