Galwanizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy galwanostegii. Zobacz też: galwanoterapia w medycynie.

Galwanizacja – potoczna nazwa galwanostegii, czyli elektrolitycznych metod wytwarzania powłok na różnych materiałach.

Najczęściej galwanizacja odnosi się do jednego z podstawowych zagadnień galwanostegii, czyli praktycznego wykonywania trwale przylegających cienkich powłok metalicznych poprzez osadzanie jednego metalu na innym (np. chromowanie, cynkowanie, cynowanie, kadmowanie, miedziowanie, niklowanie, złocenie).

Galwanizacja jest procesem wykorzystujacym zjawiska elektrochemiczne towarzyszące przepływowi prądu między elektrodami umieszczonymi w kąpieli galwanicznej. Źródłem energii elektrycznej dostarczanej do układu galwanizacji jest zasilacz galwaniczny. Kluczowym elementem zasilacza galwanicznego jest trójfazowy transformator mocy[1] lub specjalny transformator z uzwojeniem wielofazowym[2]. Galwanizacja to także potoczna nazwa ogółu tego typu usług świadczonych przez zakład galwanotechniczny.

Przypisy

  1. Mirosław Łukiewski: Przemysłowe zastosowania transformatorów i dławików.. Napędy i Sterowanie nr2 2008r.
  2. Mirosław Łukiewski: Transformator z sześciofazowym uzwojeniem wtórnym stosowany w galwanotechnice.. Napędy i Sterowanie nr6 2006r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]