Galwanoterapia

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Galwanoterapia - grupa zabiegów leczniczych polegających na działaniu na organizm człowieka stałym prądem elektrycznym za pomocą przyłożonych do ciała elektrod metalowych.

Dwa najbardziej znane zabiegi to:

  • jontoforeza - polegająca na wprowadzaniu do organizmu zjonizowanych form leku za pomocą przyłożonego prądu
  • galwanizacja - polegająca na działaniu samym prądem elektrycznym.

Elektroterapia - dział odnowy biologicznej wykorzystujący prąd stały oraz impulsowy (o zmiennym natężeniu) małej średniej częstotliwości do celów leczniczych.

[edytuj] Wpływ na organizm

Tkanki i płyny mają różne przewodnictwo elektryczne, które zależy od uwodnienia oraz stężenia elektrolitów. Największe przewodnictwo ma płyn rdzeniowo-mózgowy, osocze krwi; mniejsze wątroba, najmniejsze tkanka kostna.

W zabiegach elektroleczniczych istotny jest opór skóry (warstwa rogowa naskórka). Prąd przebiega drogami o mniejszym oporze (gruczoły potowe, naczynia krwionośne, limfatyczne, nerwy).

Zabiegom z wykorzystaniem prądu towarzyszą zjawiska:

Zjawiska elektromechaniczne, związane z elektrolizą tj. procesem rozkładu związków chemicznych i separacji produktów tego rozkładu pod wpływem przepuszczania przez nie prądu elektrycznego, co wywołuje wędrówkę jonów do pary nie reagujących z układem elektrod.

Zjawiska elektrotermiczne związane z wytwarzaniem ciepła.

Reakcja nerwów i mięśni na prąd stały powoduje zmianę ich pobudliwości (elektrotonus). Powstaje podczas przemieszczania się jonów i zmian polaryzacji błon komórkowych w czasie przepływu prądu.

Właściwości lecznicze:

  • przeciwbólowe (bieg dodatni)
  • pobudzające (bieg ujemny)
  • korzystny wpływ na zakrzepy naczyniowe

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!

Utwórz książkę
W innych językach