Gambit hetmański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
d5 black pawn
c4 white pawn
d4 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Gambit hetmański (D06-D69)

Gambit hetmański jest jednym z otwarć szachowych. Powstaje po posunięciach:

  1. d4 d5
  2. c4

Jest jednym z najczęściej wybieranych debiutów w grupie debiutów zamkniętych. Białe poświęcają piona w zamian za opanowanie centrum szachownicy. Czarne mogą ofiarę przyjąć bądź odrzucić.

Pierwsze wzmianki o gambicie hetmańskim można spotkać już w roku 1497 u Luisa Luceny. Debiut ten zyskał wielką popularność pod koniec XIX wieku, dzięki sukcesom Johannesa Zukertorta w Londynie w roku 1883 oraz Harry'ego Pillsbury w Hastings w roku 1885. Największy wkład w rozwój teorii gambitu hetmańskiego mieli Wilhelm Steinitz, Siegbert Tarrasch oraz Akiba Rubinstein. Szczyt popularności gambitu hetmańskiego przypadł na lata dwudzieste i trzydzieste XX wieku, jednakże i dziś jest on chętnie stosowany przez najsilniejszych arcymistrzów świata.

Rozróżniamy dwa główne warianty gambitu hetmańskiego:

  • gambit nieprzyjęty
  1. d4 d5
  2. c4 e6
  • gambit przyjęty
  1. d4 d5
  2. c4 d:c4

Zamiast tych dwóch podstawowych kontynuacji, w wyjściowej pozycji gambitu hetmańskiego czarne mają do wyboru inne posunięcia:

2...c6 - obrona słowiańska
2...Sc6 - obrona Czigorina
2...e5 - kontrgambit Albina
2...Sf6 - obrona Marshalla
2...Gf5 - obrona bałtycka
2...c5 - obrona austriacka

W szachowej encyklopedii debiutów gambit hetmański oznaczony jest kodami od D06 do D69.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]