Gambit królewski
Gambit królewski – otwarcie szachowe, powstające po posunięciach:
- e4 e5
- f4
Główna broń XIX-wiecznych szachistów, kiedy to powszechnie był uważany za jedną z najsilniejszych odpowiedzi na 1. ... e5. Obecnie jest uważany za debiut bardzo dla białych ryzykowny. Białe ofiarowują pionka (patrz gambit), by wywrzeć nacisk na centrum (patrz otwarcie szachowe), a w niektórych wariantach wykorzystują półotwartą linię "f" do zorganizowania ataku na pole f7 (które jest najsłabszym punktem w obozie czarnych).
Obecnie za ostatniego rycerza gambitu królewskiego uważany jest Aleksander Morozewicz, który jako jedyny szachista należący do światowej czołówki podejmuje czasami ryzyko związane z z 1.e4 e5 2.f4. Mimo to gambit królewski, gwarantujący ciekawą grę od samego początku partii i umożliwiający zastawianie pułapek na przeciwnika cieszy się wciąż popularnością na poziomie amatorskim. W Polsce corocznie odbywa się w Radomiu turniej szachów szybkich Królewski Gambit Radomia, którego uczestnicy rozgrywają wyłącznie partie w tym starym otwarciu.
Spis treści |
Warianty [edytuj]
Gambit skoczka [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- Sf3
Czarne mają do wyboru kilka kontynuacji: 3...g5, 3...Sf6, 3...d5, 3...Ge7, 3...h6
Obrona klasyczna [edytuj]
najstarsza znana kontynuacja:
- e4 e5
- f4 e:f4
- Sf3 g5
Białe dysponują tutaj kilkoma równorzędnymi kontynuacjami jak 4.Gc4; 4.h4; 4.Sc3; 4.d4
Gambit Kieseritzky'ego [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- Sf3 g5
- h4 g4
- Se5
Czarne mają do wyboru kontynuacje: 5...Sf6, 5...Gg7, 5...d5, 5...d6, 5...Sc6, 5...He7, 5...Ge7, 5...h5.
Wariant z szybkim d5 [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- Sf3 d5
Czarne dążą do jak najszybszego rozwoju własnych figur.
Kontrgambit Falkbeera [edytuj]
- e4 e5
- f4 d5
Za cenę piona czarne chcą wyprzedzić białe w rozwoju figur i opanować centrum.
Nieprzyjęty gambit królewski [edytuj]
- e4 e5
- f4 Gc5
- Sf3 d6
Czarne nie zwracają uwagi na ofiarowanego im piona, który na polu f4 przeszkadza własnemu czarnopolowemu gońcowi.
Gambit gońca [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- Gc4!?
Gambit Villemsona [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- d4?! Hh4+!
Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.
Gambit Masona [edytuj]
- e4 e5
- f4 e:f4
- Sc3?! Hh4+!
Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.
Wybrana literatura [edytuj]
- Wiktor Korcznoj, Władimir Żak (1974), King's Gambit, Batsford, ISBN 978-0-7134-2914-5
- Jakow Estrin, Igor Głazkow (1982), Play the King's Gambit, ISBN 978-0-08-026873-6
- Eric Schiller (1989), Who's Afraid of the King's Gambit Accepted?, Thinkers Pr Inc / Chessco, ISBN 978-0-931462-90-0
- Joseph Gallagher (1993), Winning With the King's Gambit, Henry Holt, ISBN 978-0-8050-2631-3
- Jan Piński (2009), The King's Gambit, Quality Chess, ISBN 978-91-976004-9-1
- Jerzy Konikowski, Uwe Bekemann (2012), Königsgambit-richtig gespielt, Joachim Beyer Verlag, ISBN 978-3-940417-26-8