Gambit królewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
d7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
e5 black pawn
e4 white pawn
f4 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Gambit królewski (C30-C39)

Gambit królewskiotwarcie szachowe, powstające po posunięciach:

  1. e4 e5
  2. f4

Główna broń XIX-wiecznych szachistów, kiedy to powszechnie był uważany za jedną z najsilniejszych odpowiedzi na 1. ... e5. Obecnie jest uważany za debiut bardzo dla białych ryzykowny. Białe ofiarowują pionka (patrz gambit), by wywrzeć nacisk na centrum (patrz otwarcie szachowe), a w niektórych wariantach wykorzystują półotwartą linię "f" do zorganizowania ataku na pole f7 (które jest najsłabszym punktem w obozie czarnych).

Obecnie za ostatniego rycerza gambitu królewskiego uważany jest Aleksander Morozewicz, który jako jedyny szachista należący do światowej czołówki podejmuje czasami ryzyko związane z z 1.e4 e5 2.f4. Mimo to gambit królewski, gwarantujący ciekawą grę od samego początku partii i umożliwiający zastawianie pułapek na przeciwnika cieszy się wciąż popularnością na poziomie amatorskim. W Polsce corocznie odbywa się w Radomiu turniej szachów szybkich Królewski Gambit Radomia, którego uczestnicy rozgrywają wyłącznie partie w tym starym otwarciu.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Gambit skoczka[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Sf3

Czarne mają do wyboru kilka kontynuacji: 3...g5, 3...Sf6, 3...d5, 3...Ge7, 3...h6

Obrona klasyczna[edytuj | edytuj kod]

najstarsza znana kontynuacja:

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Sf3 g5

Białe dysponują tutaj kilkoma równorzędnymi kontynuacjami jak 4.Gc4; 4.h4; 4.Sc3; 4.d4

Gambit Kieseritzky'ego[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Sf3 g5
  4. h4 g4
  5. Se5

Czarne mają do wyboru kontynuacje: 5...Sf6, 5...Gg7, 5...d5, 5...d6, 5...Sc6, 5...He7, 5...Ge7, 5...h5.

Wariant z szybkim d5[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Sf3 d5

Czarne dążą do jak najszybszego rozwoju własnych figur.

Kontrgambit Falkbeera[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 d5

Za cenę piona czarne chcą wyprzedzić białe w rozwoju figur i opanować centrum.

Nieprzyjęty gambit królewski[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 Gc5
  3. Sf3 d6

Czarne nie zwracają uwagi na ofiarowanego im piona, który na polu f4 przeszkadza własnemu czarnopolowemu gońcowi.

Gambit gońca[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Gc4!?

Gambit Villemsona[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. d4?! Hh4+!

Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.

Gambit Masona[edytuj | edytuj kod]

  1. e4 e5
  2. f4 e:f4
  3. Sc3?! Hh4+!

Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]