Gardno (powiat gryfiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gardno
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat gryfiński
Gmina Gryfino
Liczba ludności 1100
Strefa numeracyjna (+48) 91
Tablice rejestracyjne ZGR
SIMC 0776338
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Gardno
Gardno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gardno
Gardno
Ziemia 53°15′36″N 14°37′12″E/53,260000 14,620000Na mapach: 53°15′36″N 14°37′12″E/53,260000 14,620000

Gardno (do 1945 niem. Garden) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino, na Równinie Wełtyńskiej. Wieś leży przy jednym z nielicznych węzłów komunikacyjnych krajowej drogi ekspresowej S3 oraz przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 119 ze Szczecina i drogi wojewódzkiej nr 120 łączącej Gryfino i Stare Czarnowo.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Na wschód od Gardna (ok. 0,6 km), przy drodze wojewódzkiej nr 120 i drodze ekspresowej S3 utworzono podstrefę Kostrzyńsko-Słubickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej o łącznej powierzchni 57,59 ha[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1240 roku klasztor cystersów w Kołbaczu otrzymał potwierdzenie posiadania wsi Gardno. W 1242 roku w dokumencie wystawionym na rzecz opactwa w Kołbaczu wymieniono świadka; Hinricus Sculteus de Gardna. W I połowie XIII wieku w Gardnie wybudowano kościół, była to budowla w stylu romańskim zbudowana z granitowych kwadr. W roku 1893 nastąpiła przebudowa świątyni. W 1945 roku kościół zdewastowany wskutek działań wojennych popadł w ruinę. Odbudowa świątyni nastąpiła dopiero w 1978 r. W dniu 9 maja 1978 r. kościół konsekrowano jako siedzibę parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa[3]. Świątynia jest obiektem zabytkowym i znajduje się w Rejestrze zabytków pod nr rej. 117 z 27.07.1956 r.[4]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół romański z 1 połowy XIII wieku z bloków granitowych, przebudowany w 1893 r., zniszczony w 1945 r., konsekrowany w 1978 r. Należy do najstarszych kościołów na Pomorzu Zachodnim;
  • zabudowania folwarczne i przyległy park;
  • dąb nazwany „Kasztelanem”[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gryfino. Kostrzyńsko-Słubicka Specjalna Strefa Ekonomiczna SA. [dostęp 2011-03-23].
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1551, s. 13076-7)
  3. Architektura Sakralna Pomorza Zachodniego
  4. Westernpomerania, Garden
  5. Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Gryfino